der medicinisch-nnturliistorisclien Werke «1er heiligen Hildegard. 1 1 Ö 



Virgil. Bucol. 3; 102 und Hildeg. 1; 31. Ich finde nichts Vergleich- 

 bares. 



Ros. Virg. Bucol. 8; IS. Quum ros in tenera pecori gratissima herba. 



Hild. 1; 49. Ut ros in aestate ante diem suavis est. — Dieselbe Bemerkung 

 macht jeder Hirte und Viehzüchter noch heut zu Tage. 



Colufoer. Virg. Aen. 2; 471. Nunc positis novus exuviis nitidusque 

 juventu Lubrica convolvit. 



Hild. 8; 2. In illud (foramen petrae) se tarn diu fricat, dum spumas illas 

 ahjicit et tunc aliquantulum minus asper est ... et . . cutis ejus . . lucida et 

 hoc idem serpens multum gaudet. 



Panthera* Plin. VIII. 17 (23) 62. Odore earum mire sollicitari qua- 

 dripedes omnes, sed capitis torvitate terreri, quamobrem oecultato eo reliqua 

 dulcedine invitas conripiunt. 



Hildeg. VII. 7. . . anhelitus ejus non est mundus, sed aliquantum vene- 

 nosus, quamquam interdum bene olere videatur. 



Lupus« Plin. VIII. 22 (34) 80. Creditur luporum visus esse noxius, 

 vocemque homini, quem priores contemplentur adimere ad praesens. 



Virgil Buc. 9; 54. Vox quoque Moerin. Jam fugit ipsa: lupi Moerin vi- 

 dere priores. 



Isid. XII. 2, 33 — 24. Alii lupos vocatos ajunt quasi leopos quod quasi 

 leoni . . . de quo rustici aiunt, vocem hominem perdere si eum lupus prior 

 videret. . . . Certe si se praevisum senserit, deponit ferocitatis audaciam. 



Hildeg. VII. 19. . . . aliquantum de moribus aereorum spirituum et de 

 moribus leonis habet . . . sed seeundum leonis naturam hominem seit et intel- 

 ligit et eum a longe odoratur. Et cum lupus hominem primo vidit, aerei spiritus 

 qui illum comitantur hominem in viribus suis debilitant . . . Sed cum homo 

 lupum prius videret, Deum in corde suo tenet, et in tentione illa et aereos Spi- 

 ritus et lupum cum eis fugat. 



Mustela. Plin. VIII. 27 (41) 98, (nicht 40) . . . mustela ruta in mu- 

 rium venatum cum iis dimicatione conserta. 



Hildeg. VII. 38 . . . ita quod quandam herbulam novit in qua sanitas 

 vitae est, ita ut si catulos suos vel aliam mustelam dolere viderit hanc herbulam 

 quaerit ... et desuper myngit ... et eam Uli mustelae . . . moriturae in os 

 suum ponit, et ita illa sanxerit. 



Ursus. Plin. VIII. 36 (54), 126. Hi (catuli) sunt Candida informisque 

 caro . . . hanc lambendo paulatim figurant. 



Isid. XII. 2, 22 . . . ajunt eos informes generare partus et carnem quan- 

 dam nasci quam mater lambendo in membra coniponit . . . Sed hoc immaturitas 

 partus fecit. 



Hildeg. VII. 4. . . ursa . . . per impatientiam abortit . . . et . . . illud quod 

 effundit velut caro est . . . sed tarnen omnia lineamenta formae suae habet. Et 

 mater hoc videns, inde dolet, et illud lainbit, ac omnia lineamenta illa lingua 

 sua fundit . . . 



Lepus. Plin. VIII. 55 (81), 217. — Hild. VII. 18. Ich finde auch keine 

 Spur einer Ähnlichkeit. 



