HOMO MILITANS 



rechtstreeks een stempel op dc ontwikkelingsgeschiedenis der mens- 

 heid hebben gedrukt, anderzijds scheen een bespreking daarvan de 

 gelegenheid te openen mede Uw belangstelling te wekken voor de 

 mens in zijn nimmer aflatende strijd tegen zijn belagers uit de wereld 

 van het onzichtbare leven. 



Het was in deze phase van mijn overpeinzingen dat ik besloot tot de 

 titel homo militans voor mijn voordracht. Spoedig hierna trok het mijn 

 aandacht, dat enkele jaren geleden een boek onder dezelfde titel was 

 verschenen. Kennismaking met dit geschrift deed mij besluiten mijn 

 onderwerp in een wat ruimer kader te plaatsen. In bedoeld boek, dat 

 even voordat ook ons land in de oorlog werd betrokken het licht zag, 

 tracht de bekende psychiater Meerloo een analyse te geven van de 

 menselijke factoren, welke tot het ontstaan van oorlogen leiden. 



In het bijzonder trof mij intussen bij de lectuur van Meerloo's boek 

 de volgende zinsnede : 



'Wordt niet alle onderlinge strijd opgeheven door een nog grooter 

 gevaar van buitenaf? Bij menschen en bij landen? Als Mars ten oorlog 

 trok tegen moeder Aarde, zouden de Vereenigde Staten der Wereld 

 een voldongen feit zijn.' 



Nu wil het mij voorkomen, dat niettegenstaande de recente ont- 

 wikkeling der radar-techniek een eerste contact met de maan heeft tot 

 stand gebracht en de eerste aardse raketten haar wellicht spoedig 

 zullen bereiken, er vooralsnog weinig uitzicht op een interplanetaire 

 oorlog bestaat. Indien dus de samenwerking der mensheid hierop zou 

 moeten wachten, moeten de perspectieven hiervoor wel weinig gunstig 

 worden beoordeeld. 



In dit verband dringt zich evenwel de vraag op, of de gevaren, 

 welke de mensheid in haar geheel bedreigen, juist altijd van buiten- 

 aardse herkomst behoeven te zijn, waarbij zich dan dadelijk de tweede 

 vraag aansluit, of de mens los hiervan inderdaad de onbedreigdc 

 heerser van de aardbol is, die hij zich doorgaans waant te zijn. 



En als deze laatste vraag ontkennend zou moeten worden beant- 

 woord, is het dan niet aangewezen, ja noodzakelijk, dat de mensheid 

 zich op korte termijn aaneensluit om gezamenlijk de dreigende ge- 

 varen af te wenden? 



Gezien in het licht van het voorafgaande lijkt het lonend het besef 

 wakker te roepen, dat voor de mensheid in haar geheel inderdaad 

 ernstige gevaren bestaan. Ten voile moet er toch rekening mede wor- 



417 



