SELECTED PAPERS 



trole op de ontwikkeling van de op zich zelf onschuldige solitaria-pha.se 

 het aangewezen middel is om rampen in ver afgelegen streken te voor- 

 komen. Hiertoe is internationale cooperatie uiteraard onmisbaar. Op 

 de in 1938 te Brussel gehouden 5de Internationale Sprinkhanen Con- 

 ferentie is dan 00k aanbevolen tot dit doel een internationale dienst in 

 het leven te roepen, welk project tengevolge van het uitbreken van de 

 oorlog nog niet is verwezenlijkt. Wei is reeds sinds 1930 in Londen 

 werkzaam het 'Anti-Locust Research Centre', waar o.m. de uit tal- 

 rijke landen binnenkomende gegevens worden gecoordineerd en dat 

 op grond hiervan voorspellingen en waarschuwingen aan bedreigde 

 streken doet uitgaan. 



Gedurende de oorlogsjaren is er op initiatief van de Engelse Rege- 

 ring op wat beperkter schaal reeds belangrijk internationaal werk ge- 

 daan inzake de bestrijding van de z.g. woestijnsprinkhaan, waarvan 

 de zwermen de voedselbronnen van Oost-Afrika, het Midden-Oosten 

 en Brits-Indie bedreigden. Genoemde sprinkhaansoort heeft haar 

 kweekplaats in de Engelse Soedan en Eritrea, trekt van hier over de 

 Rode Zee naar Arabie en Noord-West-Indie, vanwaar uit de gehele 

 omgeving van de Perzische Golf wordt geenvaheerd. Vanuit Arabie 

 worden voorts veelal het dal van de Euphrates, Syrie, Palestina en de 

 Nijl-delta bestookt. Groepen van Engelse, Egyptische en Brits-Indi- 

 sche onderzoekers hebben nu in nauwe samenwerking Arabie onder 

 controle gehouden, terwijl in Iran mede de steun van Russische mis- 

 sies werd genoten. Ik kan niet ingaan op de wijze, waarop de oorlog 

 tegen het insect tot dusver werd gevoerd. Ik stip slechts aan, dat onder 

 de strijdmiddelen loopgraven, draadversperringen, vlammenwerpers 

 en vliegtuigen een plaats innamen. Belangrijker is evenwel, dat juist 

 in de laatste jaren het vergiftigde lokaas sterk op de voorgrond is ge- 

 treden, dank zij de bereiding van chemische stoffen, welke in uiterst 

 geringe hoeveelheid insecten doden en welke nochtans voor hogere 

 organismen maar weinig vergiftig zijn. Bij de lokaasmethode vermengt 

 men een of ander voor de sprinkhanen aantrekkelijk voedsel, zoals b.v. 

 vochtige zemelen, met 0,5% ruw hexachloorbenzeen, dat ongeveer 

 I 3% van het vergiftige 'gammexaan' bevat. Een ervaren bestrijder 

 slaagt er in met 2,5 kg vergiftigde zemelen, welke dus maar 2 gram 

 van het eigenlijke insecticide bevatten, 5.000.000 sprinkhanen per 

 acre te doden. 



Ik stap hiermede af van de beschouwing van de insecten als bela- 



424 



