32 Aquila 



dine & ui, huicc^ uita circa lacus. Ifta circa 

 ftagna aquaticas aues appetit mergetes fe fub- 

 inde, donee fopitas laffatascj? rapiat. Specl;anda 

 dimicatio, aue ad perfugia littorum tendente, 



t in deie- maxime fi condenfa harundo fit : aquila finde 

 ictu abigente ala, & cum appetit in lacus 

 cadente, umbramejj fuam nanti fub aqua a littore 

 oftendente : rurfus aue in diuerfa, & ubi minime 

 fe credat expecliari, emergente. Hsec caufa eft 

 gregatim auibus natandi, quia plures fimul non 



t hoftem infeftantur: refperfu pinnaru fhofte obcaecantes. 



alias abudat. v .... 



r ,„1 Sa^pe & aquilae lpise non tollerantes pondus 

 apprehenfum, una merguntur. Haec Plinius. 



Omnia, qucg Ariftoteles & P Unites pernio /laclenus 

 tribuerunt, Anglorutn balbushardo conueniunt, fi folam 

 magnitudinem exceperis, qua? fi alia adfuerint, /tic for- 

 tajjis non oberit. eft antcni ilia, quam anatariam effe 

 cottijcio, attis buteone maior & longior, neno a/bo in 

 capite, colore fnfco proximo, ad ripas flnminnm, ftag- 

 no mm et pahulinm fempcr degens, uiuit ex uenatu 

 anattim et gallinarum nigrarutn, quas Angli contas 

 nominat. Venationem lianc, cniiis meminit Pliuius, 

 inter aqnilam iftam {fi aquila dicenda fit) & ancs 

 aquaticas, non foliim ego ftzpiffime nidi, fed infiniti 

 apnd Anglos qnotidie nident. Si qua terra porti- 

 uncnla fnper aquas inter aruttdincta emineat, in hac 

 folet nidnm facere, tit quoniam uolatu tton admodam 

 ualet, a prceda non procnl abjit. A ties fnbitb adoritnr, 

 & fie capit. Cnnicnlos ifta interdnm etiam dilaniat. 

 Nunc an ifta anataria Jit nee ne, doclis uiris iudi- 

 candum propono. 



