130 Otus — Otis — Pari 



DE OTO. 



(oto';, otus, Anglice a horn on I, Germanice ctyn 

 ranuutl / ober etyn fcblcier cul. 



Aristoteles \ 



Otus noctuae fimilis eft, pinnulis circiter 

 aures eminentibus, praeditus, unde nomen acce- 

 pit, quafi auritum dixeris. Nonnulli ululam eu 

 appellant, alij afionem 2 . Blatero hie eft & 

 hallucinator. & planipes : faltantes enim imita- 

 tur. Capitur intentus in altero aucupes 3 , altero 

 circumeunte. 



[p. 106] De otide ex Plinio 4 . 



Tetraonibus proximo funt, quas Hifpania 

 aues tardas appellat, Grsecia otidas, damnatas 

 in cibis. Emiffa enim offibus medulla, odoris 

 taedium extemplo fequitur. 



DE PARIS. 



acyiOoXos, parus, Anglice a tit moufe, German. 

 cvui ntetyfe. 



Aristoteles 5 . 



Parorum tria funt genera : fringillago, qua? 

 maior eft, quippe qua; fringillam sequet. Alter 

 monticola cognomine eft : quoniam in montibus 

 degat, cui cauda longior. Tertius magnitudine 

 fui exigui corporis difcrepat, quanquam cetera 

 fimilis eft. parus" plura oua parit. 



Fringillago. Prinium paru, Angli uocant the great titnwus or the 



great oxei, Germani etytt folmetyfe. 

 Parus me- Paruni fecunduni, Angli the lefs titnious nominant. 



dius. Germanici etyn meelmetyfe. 



1 Hist. An. Bk vm. 84. very freely rendered. 



2 Aristotle has ' vvKTLKopaica,' instead of ' ululam ' and 

 ' asionem.' 



3 A misprint for ' aucupe.' 



4 Hist. Nat. Lib. X. cap. xxii. 

 •' Hist. An. Bk VIII. 40. 



c Hist. An. Bk IX. 88. 



