Horace. i33 



Caeiera qui vitae servaret miinia rerto 



More ; bonus sane vicinus , amabilis hospes t 



Comis in uxorem , posset qui ignoscere servis , 



Et signo laeso non insanire lagente , 



Posset qui rupera et puteum vitare patcnjem. 



Hie ubi cognatorum opibus curisque refectus 



Expulit elleboro morbum bilemque meraco, 



Et redit ad sese : Pol me ocridistis , amici i 



Non servastis , ait ; cui sic extorta voluptas , 



Et demptus per vim mentis gratissimus error (i). 



Hie error tamen , et levis hjec iiisania quanta* 



Vinutes habeat , sic collige. Vatis avarus 



Non teniere est animus. Versus amat, hoc stiidet unum ; 



Detrimenta , i'ugas servorum , incendia ridet ; 



Non fraudem socio, puerove incogitat ullam 



Piipillo ; vivit siiiquis , et pane secundo ; 



Militias quanquam piger et mains , utilis urbi , 



Si das hoc , parvis quoque rebus magna juvari ; 



Os tenerum pueri balbumque poeta figurat ; 



Torquet ab obscwnis jam nunc sermonibus aurem ; 



Mox etiam pectus praeceptis format amicis , 



Asperitatis , et invidise corrector , et iras ; 



Berte facia refert ; orientia tempora notis 



Instruit exemplis ; inopem solaiiir et aegrum. 



Castis Cum pueris ignara puella mariti 



Disceret unJe preces , vaiem ni Musa dedisset ? 



Poscit opem chorus, et proesentia numina seiitit; 



Caelestes implorat aquas , docta piece blandus « 



Avertit morbos ; metuenda pericula pellit ; 



Impetrat et pacem , et locupletem frugibus anni;m. 



(i) Ces quinze vers forment ordinairement les 106 et sui- 

 vans del'Epitre a Jul. Florus. L'Epitre I reprend immediate- 

 ment aprcs. 



