374 lAtterature laiine. 



Nanciscetur enim pretium , nooienque Poetae, 



Si tribus Aniioyiis caput insanabile iiunquam 



Tonsori Licino conimiseril. O ego laevus , 



Qui [iiirgor bill sub verni teuiporis boraiii ! a5 



Noil alius faceiet meliora poemata. Veiuni 



Nil tanti est. Ergo Iiingar vice cotis , arutum 



Reddere qiise ferrum valet , exsors ipsa secandi, 



Munus et officium nil scribens ipse docebo ; 



Unde parentur opes; quid aiat ibrmetque Poetam ; 5o 



Quid deceat, quid uon ; qu6 virtus, qu6 ferat error. 



I I I. 



Aut prodesse volunt , aut deiectare Poetae , 

 Aut simul et jucunda, et idonea dicere vitae. 

 Sylvestres homines sacer , interpresque Ueorum 

 Caedibus et victu fado deierruit Orplieus, 35 



Dictus ob hoc lenire tigres , rabidosque leones. 

 Dictus et Amphion Thebanae conditor arcis 

 Saxa movere sono testudinis et prece blandi 

 Ducere qu6 vellet. Fuit hsec sapientia quondam, 

 Publica privatis secernere , sacra profanis ; 4^ 



Concubitu [irohibere vago ; dare jura maritis ; 

 Oppida moliri; leges incidere ligno. 

 Sic honor et jionien divinis vatibus, atque 

 Carminibus venit. Post hos insignis Homerus, 

 Tyrteiisque mares animos in Martia bella 4^ 



Versibus exacuit. Dictse per caimina sories ; 

 fct vuae monstrata via est ; et gratia regum 

 Pieriis tentat.i modis ; ludusque repertus , 

 Et longorum operum finis ; ne forie pudori 

 Sit tibi Musa lyrae solers , et cantor Apollo, 5o 



I V. 



Sumite materiam vesiris , qui scribitis, ^equam 

 Viribus , et versate diu , quid ferre recuseni , 



