^rt poddque d'' Horace. 38i 



Et regat iratos ; et amet pacare timentes. 



Ille dapes laudet mensic brevis ; ille salubvem 

 Jiistitiam, legesque , et aperlis otia portis. 235 



Ille tcgat commissa , Deosque precetur , et oret , 



Ut redeat miseris , abeat fortuna superbis. 

 XXI. 

 Versibus exponi tragicis res coniica non vult. , 



Iiidignatur item privatis , ac prope socco 



Dignis , carininibus celebrari coena I'hjcstae. 240 



Singula quoeque locum teneant sortita decanter, 



Descriptas servare vices , operumque colores , 



Cur ego si nequeo , ignorove , poeta salutor ? 



Cur uescire , pudens prave , quSm discere malo ? 

 XXII. 

 Interdum tamen et vocem comtedia tollit, 24^ 



Iratusque Chremes tumido delitigat ore. 



Et tragicus plerumque dolet sermone pedestri. 



Telephus et Peleus cum pauper et exul uterqu9, 



Projicit ampullas et sesquipedalia verba , 



Si curat cor spectantis tetigisse querela ? aSo 



Non satis est pulchra esse poemata ; dulcia sunto, 



Et quocunque volent animum auditoris agunto. 



Ut ridentibus adrideut , ita flentibus adflent 



Huraani vultus. Si vis me Here , dolendum est 



Prinium ipsi sibi. Tunc tua me iniortunia laedent, a55 



Telephe, vel Peleu. Male si mandata loqueris, 



Aut dormitabo , aut ridebo. Tristia moestum 



Vultum verba decent ; iratum plena minarum ; 



Ludentem , lasciva ; severum , seria dictu. 



Format enim natura prius nos intus ad omnem 26* 



Eortunarum habitum ; juvat, aut impellit ad iram ; 



Aut ad humum moerore gravi deducit » et angit; 



Post effert animi motus interprete lingua. 



