15 



tertia parte minor illo P. pusilli et forma indicata diversus, propterea dubius haereo, num cl. DiJll 

 rhein. Flora p. 233 eandem plantam descripserit. Specimina a cl. Steenberg in ora insulae Siaeland 

 lecta P. gracilis Friesii nomine mecum communicata, huc pertinent. Centuria hac ipsa, herbarii Fl. 

 Scand. normalis , in qua cl. Fries plantam edidit, fortuito careo , propterea citare eam certe non 

 possum. 



Species videtur distincta. Dum haec scribo, speciminum vivorum manipuluin a Dom. W. 

 Hofmeister ad me missum , eheu sterilem , ante oculos habeo et habitum ita video convenire ut de 

 Iransitu non sermo sit. • 



lcoti plantae Lipsiensis fructiferae, nucula, eadem transsecta el dissecta. 



Cresc.it Lipsiae in stagnn ad pagum Stbtteritz, iam anno 1814 legi, Iulio mense. %. 



($. compressicaules. 



II». 41. Potamoselon rutilns Wolfcang. rulilus basi subcespitoso ramosus, 

 caule simplici, gracili, foliis basi biglandulosis, trinervibus, erectopatulis, anguste lineari- 

 bus, attenuato cuspidatis; spicis laxiuscule 6 — 7 floris, antherarum loculis apiculatis. 

 Woi.fc. in R. S. mant. p. 362. n. 24. a. 



In compressicaulium grege minimus, sed liabitu singulari a P. pusilli grege facile distinguendus, 

 potius P. zosterifolium diminutum referens. Caules e radice fibrosa breve repente egressi, rigiduli 

 foliosi, folia bifaria, minus ac praecedentium patula, firmiora, nervis lateralibus paulo magis a costa 

 remotis quam a marginibus, dum nervus medius ante apicem subevanescit. Ligulae elongatae et folia 

 tam approximata, ut in caulibus sterilibus articuli ligulis occultentur. Internodia caulis fructiferi superne 

 foliis aequalia aul fere longiora hinc plana inde convexa , semiteretia, ad ortum folii biglandulosa. 

 Pedunculi spica brevi longiores, apicem versus vix incrassati. Spica pancitlora , flores geminati. Se- 

 pala rotundospatulata, a lamina utrinque non in basin sinuata sed utrinque rectilineatim angustata. Nu- 

 culae exiguae, illis P. pusilli tcnuissimi non maiores ; semiorbiculari-oblongae, margine interno subsi- 

 nuato, obtuso, dorso rolundato-eonvexo, cornu stylari brevi subrecurvo, basis acula. 



Cl. Ifolfgang plantam Wilnae collectam 1. c. descripsit. 



Icon t. XXIII. praebet plantam in loco auctoris a el. Prof. Gorski collectam, cui quum 

 Dresdae vcrsaretur, acceptam debeo, et aliam a cl. Prof. Nolte placide missam. Transsegnientum cau- 

 lis cl. Nolte ad vivum delineavit. Sequuntur partes foliorum , flos , spica fructifera minus aucta , nu- 

 cula, eadem trans- et dissecta. 



Obs. CI. Nolte poslquam speeimen meum P. rutili comparavit haee respondit : ,,meum P. cespito- 

 sum, quem in Cenlnriis luis edenduin colligam, pro P. rutilo Wolfc. deelaro, et hoc recipio nomeu , quamquam 

 liuius plantae Wolfgangianae fructum maturum nondum vidi. — Accepi eliam liane speciem e Flora allaica, pro 

 P. compresso a el. Bcnce. 



Crescit (iu Landseen und Teichen um Wilna: Wolfganc.) ,,in grbsseren Landseen (iu Holslein) 

 Noi.te. In Meltlenbnrg (als P. pusillus consp. Fl. Megap. an mieli gesendet) .- Dethardinc. 



4«. Potamogeton romprrsaus Liivn. Oed. caule tetraquetro compresso, foliis 

 5-nervibus breveacuminatis , nervis lateralibus geminis approximatis margiui quam costae 

 propioribus ; pedunculo versus flores incrassato, axi florum atlenuata, sepalis transverse 

 rotundatis, nuculis ellipticis laevibus, dorso tricarinato. Liwv. codex n. 1040. Obd. Fl. dan. 

 203. Sm. Engl. Bot. 418. P. mucronatus Schrader, R. S. III. p. 517! — 



Caulis transsegmento rhombicus, flexuosus, internodia 1—2 pollicaria. Folia basi biglandu- 

 losa, erecto-patentia, rigida, subtiliter cuspidata, viridiopaca, nervi (supra descripti) laterales sub apice 

 costa recipiuntur. Ligula lanceolata acuta, pedunculus compressus, angulatus ad florcs definite incras- 



sa t us 1 2 pollicaris aut longior. Spica laxe verticillata, 4—6 lineas longa. Sepala latissima, niinus 



longa, in basin brevissime allenuata. Nucula elliptica acula, putamen ellipticum apice aculuin, trans- 

 segmento ovatum, dorso tricarinatum. 



Species a singulis vicinis essentialiter diversa, saepe tamen in alia quadam quaesita, quum 

 ipse Liiotaecs, quod cilata docent, commiscucrit. Pcdiinculi complanati , incrassati et sepalorum forma 

 genuina semper eam distinguunt. Cl. Fieber dubitat de Lixmaei citato ex Halleri helv. 201: ,,spica 

 exigua-' quod potius ad P. acutifolium pertinere censuit, verumtamen specimen herbarii mei a cl. a 



