— 11 — 



«». «8. «». Potaniogeton marliiui All. Caule liliformi ancipite, Lrcvc articulato, foliis 

 setaceis fasciculalo-approximalis, vaginae auriculis patulis, pedunculo lilifonni elongato, 

 floribus verlieillato-subgeminis, nuculis oblique ovatis subcompressis dorso obtuso. Rchb. 

 Fl. germ. p. 7. n. 10. 



Caule brevi brevearticulalo, geniculis foliisque fasciculato approximatis agnoscendus, unde 

 P. fasciculatus Wolfg. dicitur. Aliam notam praebent pedunculi ex imo caule scapiformes, filiformes 

 et interdum longe producti, sub finem remote 3 — 4 verticillati , verticillis plerumquc billoris. Sepala 

 spatulata, nnculae illis sequentis speciei longe minores, obovatae, subrugosae, dorso convexae, parum 

 compressae. 



Synonymia etiara huius ut reliquarum specierum confusa est atque difficile cruenda. Conf. 

 Fries Novit. p. 54. Eo gravissirao teste in Fl. germ. 1. c. hanc speciem pro P. marino Liiwv. reluli. 

 Verumtanicn ipse cl. auctor Liwvaeusi cuiii P. pectinati formis , nostram comniiscuisse perhibcl. 

 Praeterea Linnaeus in Sysl. XIII. ali Oedero in Fl. dan. 180. oblatam plantam citavit, quae clarissirae 

 P. pectinatum exprimit, et in Spec. II. illam Pluckenetii Alraag. 305. I. 216. f. 5. quae eadem esi. 

 Porro Smith qui Engl. Bot. t. 323. olfert P. pectinatum, in Engl. Flora 1823 I. p. 237. in Linnaeano 

 berbario nullain plantani P. pectinati nomine inscriptam , sed speciem nunc sic appellalam P. marini 

 noinine distinclain esse. Quae quum ila sint cl. Nolte secutus suin , qui pro sna quae erga rae esl 

 amicitia, meas icones coinparavit, Linnei nonien noinini plantae non aililere ausus suiii. Ipsi landeiii 

 Sueci tres species pro P. marino Liinnaei declaranl. 1) Murrayo iu Linn. sysl. veg. ed. XIII. 

 p. 141. sic audit planta Oederi Fl. dan. t. 186. noster P. pectinatus. 2) Uartmanmis cl JVahlen- 

 bergius Fl. suec. n. 205. nostrum P. zosteraceum Fries, eliam a Steenliammaro pro P. marino Linn. 

 missuni, hunc csse praedicant. 3) Fries I. c. et Ringius Herb. noriii. scand. praesentem speciem ob- 

 tulerunt pro /'. marino Linnei, eandenique pro eo in Fl. germ. excurs. dcdi. 



Cerlius videtur huc pcrtinere: P. marinum All. ped. I. p. 240. P. setueeum Schum. Sael- 

 land. n. 170. P. fdiforme Pers. syn. I. p. 152. n. 15. P. faseiculalum Wolfg. R. S. nianl. 365. 

 quam planiam, ipsius auctoris inanu inscriplam a cl. Gorski Prof. Viln. acceptam addo, ui eorura du- 

 biura solvatur, qui P. fasciculatum specie distinguunt, filiformem contra cuiu pectinato conjungunt. 



Ico/i t. XVIII. refertpIantamNolteanam etWolfgangianamsiniul. Addilus llos auclus, pistillum, 

 slamen, drupa, ead. disseeta, transseginenluni nuculae, pelaliim. 



Creseit: ,,in Landseen und Teichen in Holstein und Schleswig ex Nolte nnvit. p. 20. semper in aqua 

 dulci. Loci P. marini All. e Pedenioutio et fortasse totius litoralis meiidionalis et Tirolis porro post speciniina 

 coinparata, huc erunt referendi. Jul. Aug. %. — Conf. Fl. gerra. exsicc. n. 1103. 



30. 31. Potamogtton peet i nat us Linn. caule liliformi ancipiti, diffuso, foliis sub- 

 remolis, lineari -selaceis, obsolcle canaliculatis, ligulae auriculis erectis , pedunculo lilifor- 

 ini. floribus slomerato-verlicillatis secundis , nueulis semicircularibus , dorso roliindato tri- 

 gono. Liww: codex 1041. Uciib. Fl. germ. p. 7. n. 12. 



Sicut reliquariini specierura, ctiain huius forma teniiior atque robuslior provenit, diiferentiis 

 specificis carentes, nonnisi varielatum lilnlo recensendae. Ubi molem speciminum comparamus vix illae 

 formae rile disliiigmmtiir. ut a tenuissimo P. pectinato scojiario Wallr. ad dexlratn in tabula dato, 

 per mediuin P. pectinati genuini transilus ad P. interruptum Kit. qui serius P. 1'aillantii R. S. di- 

 cebatur, perspicuus sit. 



Caulis a basi repens el dichotomus, genuflexus, letragono teres et subcompressus ut nonnisi 

 anguli duo iu conspectum vcniant: longiludo pendet ab aquae statu plus vel minus profundo ; non raro 

 longissimns est. Foliorum vaginae iu robuslioribus forinis fere ullra pollicares, tunc late membranaceo- 

 marginatae, in tenuioribus formis vix dimidium longae, angustissimae. Ligula — de stipulis enini hic 

 non sermo est, stipulas in phylloblastis esse cotyledonum rcpetitionem , eaque organa vicaria geni- 

 mae perlinenlia, iam diu fusins explicavi cf. eliam Handbuch p. 288. — ad 4" longa, plerumque 

 supremis tanlum vaginis dislincta. Vaginulae seu ochreae inlra vaginas occultae breves aciiminalac. 

 Folii lamina crassiuscula, planiusculc canaliculata, costa crassa, venis transversis tenuibus percursa. 

 Pedunculus liliformis vel bis longus spicam interruptam pollicarcm, verlicillato 6 — 20 llorani. Sepala 

 subrotunda transverse suboblonga in unguem brevissimum vi.x anguslala. Nuculae magnae. crassae. 

 semicirculares, cornu stylarc breve truncatuni. Transsegmentum nuculae internae seiniellipticum dor- 

 sum rolimdato-convexum. angulis laleralibus obtuse rectangulis. 



9* 



in 



