19 



Ut mihi videtur nonnisi steriles rami huius formae leguntur, et singula specimina quae vidi, 

 fructu carebant. 



Icon t. XXIX. o. forma genuina florens et fructificans, flos, sepalum cum anthcra, a dorso, 

 anthera , pistillum, sepalum. Infra pislillum post ahthesin, idem dissectum et transsectum, nucula ma- 

 tura, eadem a basi, dissecta et a dorso. 



T. XXX. f?. var. gemmifer a cl. Nolte communicatus, gemma aucta et spica fructifera. 

 y. serrulatus Schrad. cum parte folii aucta. Planta ah ipso auclore determinala cf. supra. 



Crescit iu aquis slagnnntibus lluitantibusquc ubique, ut videtur vulgaris. Iun. — Aug. %. | 



53.54. Potamogeton p e rfoliatu s Luw. foliis amplc.vicaulibus cordato-ovatis, 

 pedunculo spicam densilloram duplum vel plus Iongo apicem versus incrassato, sepalis late- 

 ovatis, nuculis oblique obovatis, dorso tricarinato. Linn. codex n. 1035. Lobs. pruss. t. 65. 

 Fl. dan. 196. Sm. Engl. Bot. 168. Cham. in Linnaea II. t. V. f. 13. fruct. et fol. Fieber 

 t. I. f. 1. fruct. 



Caulis inlerdum longissimus, teres simplex aut superne semel vel bis dichotomus. Folia am- 

 plexicaulia, cordato - ovala, ovata aut ovatolanceolato oblonga, membranacea, pellucida saturate-viridia, 

 5 — 7 — 9- nervia. reticulata, denticulata, subundulata. Ligula brevis, ovata, complicata, nonnisi intra 

 superiora folia conspicua. Pedunculus e dicholomia aut ex axilla folii orlus, teres, caulem crassus, in 

 apicem subincrassatus, sub anthesi spicam certe longus, spica cvlindrica 10 — 20 llora. Sepala breve 

 ovata, rotundata. Nuculas conf. supra. 

 Folia breviora longiorave : 



o. rotundifolius M. K. folia vix latitudine longiora. P. Loeselii II. S. p. 508. 

 (?. ovatus: folia cordato-ovata. Figura nostra 53. Forma geimina. 



y. ovato - lanceo/atus : folia a basi cordato - ovala lanceolato producta, interdum illa P. 

 praelongi aequantia. Nostra lig. 54. 

 Icon: forma ovata et ovato-lanceolala, folium illius, flos , stamen, nucula. eadem dissecta, 

 putaminis transsegmentum. 



Crescit in stagnis larubusque, fossis, fluviis rivulisque non vulgaris. Iul. Aug. %. 



55. Potamogeton lance olattis Sm. caulc tercti subromoso, foliis sessilibus lan- 

 ceolato - ublongis acutis, reticulalis, pedunculis teretibus aequalibus spica longioribus ; sepa- 

 lis transverse ovalibus brevespatulatis. Sm. Engl. Bot. t. 19. 85. P. salicifolius Wolfc. 

 R. S. mant. p. 355. tithuanicus Gorski in litt. 



Habitu quodammodo refert P. praelongum et rufesccnlem, saturate olivaceus. Caulis pcdalis 

 vel plures pedes longus, teres, fructiflexus, ligula longissima partim iuternodiis longior, lala, involuta. 

 Folia 2 — 4 pollicaria, basi laliuscula semiamplexicauli sessilia, exinde latiora, versus mediiim acquilata 

 '/» — 3 / 4 pollices lata, tunc angustata breveacuta. Inter nervos tres primarios secundarii lenuiores. 

 singuli reliculalione obliqua juncli, inler costam et Iaterales nervos bini, inter reliquos singuli secun- 

 darii intersunt. Margo subundulatus . planiusculus. Pedunculus teres , aequalis 1 — ultra bipollicaris. 

 Spica breve cylindrica 8 — 12 flora, nuculae compressae utroque margine obtuso. 



Specimen speciei originarium quod a Rev. H. Davics in stagno in Nord-Wales leclum, 

 Smilh pingi curavit tenuius erat, folia mensura parisiensi sesquipollicaria tantum et 3'" lala, pedunculi 

 vix pollicares et spica 3 — 4'" longa, ligulae tamen ullra 6"' longae. 



Planla lilhuanica quidquam maior ct secundum speciminum Centuriam a cl. Gorski pro Fl. 

 germ. exsicc. missam inagnitudinis rationibus P. rufescenti coniparanda, habitum autem iconis Smithia- 

 nae servat ex omni parte, eiusque nonnisi forma maior videtur. Eius diagnosis est : 



„P. lithuanicus: foliis omnibus submersis membranaceis , pellucidis, e basi latiore semiam- 

 plexicauli oblongo-lanceolatis sessilibus acutis mulicis, adultis margine laevibus undulatis ; pedunculis 

 aequalibus, fructibus recentibus compressis margine utroque obtusis, rotundatis ; caule ramoso. P. sa- 

 /icifo/ius Wolfc. in Bom. Schult. mant. p. 355. Inter P. /ucentem et praelongum medius, ab utroque 

 maxime diversus. Hab. in flumine Viiia (Lithuanorum ,,Neris") prope Vilnam." J. B. Gorski in 

 litt. 1843. 



Forniae Sinilhianae minoris fructus nondum innotuisse videtur. 



3' 



