31 



Adnot. Papaveraceis Ranunculaceisque quidam approximaverunt Nymphaeaceas. Sed 

 rationibus secundariis vilioribus nec primariis gravioribus hoc factum esse videtur. De fallaci flo- 

 rum cum Magnoliis, fructuum cum Papaveris capitis similitudine non loquor, ludibunda enim est 

 eiusmodi comparalio dicenda. Sequamur singulas rationes (Dec. syst. nat. EL p. 42.) quae sunt 

 1) ,,ob anatomiam caulis Exogenas potius quam Endogenas referentem" — respondit ipse cl. De- 

 candolle: ,,interea cl. Jussieu Nymphaeas inter Monocotyledoneas recensuit et Carpologus sum- 

 mus Richnrd Nelumbii et Nymphaeae structuram denuo observans (Analyse d. fruit p. 41 — 77. 

 et Annal. d. mtis. XVII. p. 23. t. 5. et 9. et p. 477.) pro cotyledone unica admittit membranam 

 stipularem a Poiteau observatam, pro hypoblasto partes quas alii sub cotyledonum nomine habue- 

 runt „et floccx '< facit caracleres e.v annlomia caulis deductos." -- 2) ,,ob eotyledones binas op- 

 positas meo sensu evidenter in Nymphaea et Nuphare intra sacculum embryouis silas et in Nelum- 

 bio plumulam ipsam includentes." Responsum v. supra, cui addenda sincera cl. Titlmanni analy- 

 sis: Keimung d. PJIansen S. 19 u. 24.— 3) ,,ob slructuram (loris hinc ad Paeonias Magnoliasve, 

 illinc ad Papaver(ein) satis accedentem." — Pari jure Alismaceas Ranunculaceis ex flore compa- 

 ra bis! — 4) ,.ob structuram fructus et stigmatis Papaveri valde similem." Non magis similes 

 inter se nec tanlum videntur ac eadem Alismae ranunculoidis et Ranunculorum. — 5) ,,Ob suc- 

 cum lactescentem et folia convolutiva, caracteres in Endogenis nondum observatos." — Succum 

 lactescentem fortasse nemo mortalium vidit et ubi viderit nil probaret, sed folia convolutiva cl. 

 Decandolle, in operibus a se ipso conscriptis, quod inter omnes constat, Aroideis Scitamineisque 

 adscripsit, ita ut quintam hanc ralionem erroneam esse, merito dicas. 



Imitatio Floristarum iiullius momenti est, nam si Jussieuus aut Richardus prodromum 

 ediderinl, singuli veram Nymphaeacearum aflinitalem agnoverint et recepissent. 



Caput autem rei non versatur in arbitrariis illis explicalionibiis atque dissectionibus par- 

 tium, sed in eiwlutione, quae ueminem usquam fefellit. Natura ipsa est aclus et modus crescendi, 

 propterea etiam veritas cernitur in evolutione verae naturae. Radix enim primaria iu Nymphaea- 

 ceis aut nusquam oritur vel ubi orta est perit. Phaenomenon fere solum, quod a Phylloblastis Acro- 

 blastas recte distinguit ! Congrua est observatio ill. Treviram in Euryale feroci iustitula , cuius 

 radicula " primaria obsoleta est nec oritur, proplerea secundariae nutritionem plantae suscipiunt 

 in se. In vita igitur ipsa, nec informa systematis cardo versatur! 



X.VII» Utlora Nuttal. Flos dioicus. Calyx tripartitus. Stamina 5. Styli 5 

 bifidi, stigiuata ohlonga phnnosa. 



i©4. Udora pomernniea Rchb. FI. germ. exsicc. n. 2142. verlicillis pentaphyllis. 



Tal). LIX. Planta quidem sterilis, sed lamen quoad genus non dubia. Moles speciminum 

 qnam comparavi a speciminibus americanis diversa erat, quum huins verticilli, ut describuntur, tri- et 

 rarius tetraphylli sint. 



105. lldora verticillata Nt ttal 1 ; ex America boreali. Haec et 



106. Udoralititiianica Besser ab ipso 1830 accepla, adduntur propter comparatio- 

 nem et figura Udorae (Elodeae) granalensis H. B. propter analysin floris, in reliquis de- 

 fieientem. 



Crescita. 104. „imDammsclien See bei Stettin inPommern. niemals rnictiflcirend" : Schramm Flora germ. 

 exsiccata n. 2141. 



XVIII. Vallisneria Lin>. Flores dioici, masculi in spadice scapo brevi 

 insidente condensati. Spatha tripartita. Calyx tripartitus. Stamina 5, alterna. 

 Fl. feminei singuli in stapo filiformi longissimo spirali. Spatha tubulosa bilabiata 

 germcn includens. Calyx tripartitus. Pctala 3 altcrna bifida. Germen infcrum, 

 stig-mata tria bifida. Capsula unilocularis, polysperma. Semina parietalia. 



