1085 



Sanguisnrhac flore.s, vernali imprimis tcmpore, hcrma- 

 phroditos ct telramlros asse (posteaquam cl. Schran- 

 kius propriam classcm pro Poterio '/3o-antlro '^ con- 

 stiUieral ! ! ! )• Ex qno vcl magis patet , has plantas 

 non aliler se I aberc , quam e. g. Acera inter se, ct 

 auctum staminum numerum a sola stylorum fructusque 

 s^p^jessionc et abortu dependere. 



In DC. prod. II. Poterio 3 , Sanguisorbae 2 brac- 

 teae juxta calycom attribuuntur ; M. et Kochius autem 

 1. c. Sanguisorbae 3 bracleas adscribunt. Haec vero 

 bractearum numeri differentia , si revera adesset, San- 

 guisorbam a Poterio non magis separare potest, quam 

 petala minuta Sibbaldiam a Potentillis ! 



Nos crgo , reliquis, quae dicebantur notis rejectis et 

 e bracleis solis genera constitui nolehtes, Sanguisorbam, 

 quo nomine veteres uti sunt, et Poterium in unum ge- 

 nus ; Sariguisorbam conjungimus ^ Poterium Sangui^' 

 nrbam Linn. nomine antiquo : Sanguisorhac Pimpi- 

 ncllae salutantes. 



Pag. 767 post Rosam spinosissimam adnotetur : Circa 

 Dlirkheim frutices observavimus alios ramos solito more 

 spinosissimos, alios ( eosque juniores) omnibus spinis 

 orbos gcrentes. Prope Weinheim in m. Wachenberg 

 majores frutices spinis omnino fere carentes occurrunt 

 Hic sahe videntur vcrae Rosae milissimae Gmel. bad. 11. 

 cxempla praebere ; sed minime spccie differunt , quod 

 illis Diirkheimensibus spcciminibus ut et analogia reli- 

 quarum specierum probatur. 



Pag. 800. Circaeam intermediam semina raatura 

 non proferre, sed capsulas imroaluras delabi, ex repe- 

 tita observatione in loco natali et in horto facta, sci- 

 mus. Omnibus notis C. alpinae gaudet neque petio- 

 lis differt ( ut habet Gmel. suppl.), sed tantum statura 

 ct floribus xnajoribus; quare se habet, ut planta abortu 

 mascula C. alpinae, Conf. nota nostra ad Labiatarum 



familiani C alpinam normalem etiam inter 



Schweighof et Sirnitz dete.^it Reck, 



