( 81 ) 



55. Dit dat Maeseycke soo een rauwe land 



De ruudtste plekke van Nederland. 

 Men relateert dat van dese tyden 



Engelbrecht, van Hemsen, te Leyden, 

 Dat Albert Ouwater, Volkaert, Mandyn, 

 (>(). Jacob van Mercken, soo zeer benyd, 



Aile van Eyckens dissipelen syn. 



Dat weet men goet van dien ouden tyd. 

 Van die tyden men zal meer ontdekken 

 Zoo men tôt wercken wacker wilt syn : 

 (55. Dit is ghedaen om iever te wekken. 



Hier eindig ik myn leste refreyn : 



Nu bidde ik den Heere almachtig 

 Dat hy sachtig het land wil bewaren, 



Met aile die de konst zyn gedachtich. 

 7<>. Voor het profyt van Xeerlands welvaren. 



Wy gaen lesen die tyden en jaren 

 Van d'eerste schilderen seer triomphant, 



Al in balladen niet leughenachtig 

 By een gebrocht tôt de eere van 't land. 



Deze aenhaling zou genoeg wezen om te bewyzen dat de Vlaemsche 

 nederlandsche school nevens de duitsche mag optreden; zien wy nueens 

 vvat Heinecken, Huber, Bartsch, Sandrart, van Mander en Lucas de Heere 

 zeggen van Engelbrecht, Cornelis, van Hemsen, Albert Ouwater, Volkaert, 

 Mandyn, Jacob van Mercken, leerlingen van de van Eyck's, enz., in het 

 vergelyke van zekere plaetsen, waer deze schryvers van de oude neder- 

 landsche schilders en graveerders spreken. 



Heinecken heeft met nauwkeurigheid den naera van den schilder 

 van Hemsen gegeven; maer, door welke reden heeft hy de mono- 

 gramma, of naemletter-keer betwist, om er de echtheid van te loochenen, 

 \vanneer Lucas de Heere vastelyk verklaert dat van Hemsen te Maeseyck 

 onder het getal leerlingen was der twee van Eyck's? 



Wy vragen hier, waeiom Heinecken houdt staen dat de monogramma 

 I.-V. Mercken (zoo spreekt hy) hem onbekend was? Menleest in het hand- 

 schrift van Lucas de Heere, dat Jacob van Merken aen van Eyck's school 

 toebehoorde, en dat hy er zelfs boven aile andere leerlingen uitmuntte. 



Tome LYIII. 6 



