AD. THE ENGLISH VOYAGES 



1596. 



pense a nobis efflagitaverint, ut eorum studia ad imperii 

 [III. 853.] vestri regiones (commercii gracia) navigandi commen- 

 daremus : Cumque regni vestri fortiter prudenterque 

 administrati fama, per universam terrarum orbem dis- 

 seminata & divulgata, subditos hos nostros invitaverit, 

 non solum ut dominationis vestrae regiones invisant, sed 

 ut regni vestri legibus & institutis, dum in illis mundi 

 partibus commorati fuerint, regendos se & moderandos 

 permittant, prout mercatores decet, qui mercimoniorum 

 commutandorum causa ad tarn longe dissitas, nee adhuc 

 nostro orbi satis cognitas regiones, penetrare cupiunt, 

 illud unum spectantes, ut mercimonia sua, mercimonior- 

 umque quorundam, quibus ditionis nostrae regiones abund- 

 ant, exemplaria quaedam sive specimina, serenitatis vestrae 

 subditorumque vestrorum conspectui offerant, & dili- 

 genter cognoscere studeant, si quae alia^ sint apud nos 

 merces quae vestro usui inserviant, quas honesto & ubique 

 terrarum licito commercii ritu aliis mercibus (quarum in 

 imperii vestri regionibus, tam artis quam naturae beneficio 

 magna copia est) commutare possint. Nos aequissimis 

 honestorum hominum precibus acquiescentes, quia nihil 

 ex justissimo hoc mercaturae usu incommodi sive dis- 

 pendii oriturum, sed plurimum potius emolumenti utri- 

 usque regni tum principibus tum subditis proventurum 

 existimamus, dum earum rerum quibus abundamus ex- 

 portatione, & aliarum quibus egemus invectione, aequis- 

 simis preciis ivuari utrinque & locupletari possimus ; 

 Serenissimam Majestatem vestram rogamus, ut subditis 

 his nostris, cum mercimoniorum vendendorum & permu- 

 tandorum gratia, ad imperii vestri stationes, portus, loca, 

 oppida, civitates accesserint, eundi, redeundi, & cum 

 subditis vestris negotiandi, plena & libera fiat potestas : 

 Illisque hujusmodi libertates, immunitates, & privilegia, 

 quae aliorum principum subditis, apud vos mercaturam 

 exercentibus, concedi solent, serenitatis vestrae dementia 

 inviolata conserventur ; & nos vicissim, non tantum 

 omnia amicae principis officia serenitati vestrae deferemus, 

 sed ad majorem communis inter nos subditosque nostros 



418 



