( 37 ) 



ééiie opstel was niet voor onze » Verslagen en Mededeelin- 

 gen," maar voor de »Bibliograpliisclie Adversaria" van zijnen 

 vriend Martinus Nijhoff bestemd. Ik mag den overledene 

 hierin niet prijzen ; veeleer doet het mij leed, dat hij uit 

 overdreven bescheidenheid zoo weinig beantwoord heeft aan 

 de verplichting, door het lidmaatschap der Akademie hem 

 opgelegd *). En ik betreur dit te meer, omdat er althans 

 één gebied is, waarop wij niemand liever zouden hebben 

 gehoord dan juist hem. 



Het bedoelde gebied is natuurlijk dat van de oudste ge- 

 schiedenis der Nederlandsche boekdrukkunst. Daar toch 

 was OajMPbell een man van erkend gezag, en geen tweede 

 in ons land kwam hem daar ook maar eenigszins nabij. 

 Gevormd door een specialiteit als Holtrop, gaf hij zich 

 volgens aanleg en liefde geheel aan de studie der Neder- 

 landsche xylographie en typographie in haar wordingstijd- 

 perk over. Door het veelvuldig zien van blokboeken en 

 het onderling vergelijken van wiegedrukken, zooals dit in 

 ons land alleen te 's-Gravenhage kan geschieden, groeide 

 hij geheel in dit moeilijk onderwerp in. Holtrop zelf erkende 

 zijne voortreffelijke hulp, toen hij zijne »Monuments typo- 

 graphiques" uit achting en dankbaarheid aan Campbell 

 opdroeg en aan het hoofd der opdracht de veelbeteekenende 

 woorden plaatste : » Quorum pars magna fuit". Maar ook 

 buitenlandsche geleerden, die hetzelfde vak beoefenden, 

 verzuimden nooit hem te raadplegen. Mannen als Bradshaw 

 en CoNWAY dragen vermaarde namen, maar een gedeelte van 



*) Campbell's uaam komt ook voor onder Let //Rapport der Commis- 

 sie, benoemd ter ^yetenscllappelijke waardeering der handschriften van den 

 Heer C. J. Helling werpf over de Binnen-Egmonden" {Verslagen en 

 Mededeelingen, ^^^ Reeks, deel YII, blz. 8 — 13), maar dit rapport werd 

 in de vergadering van 12 Maart 1877 voorgelezen door Moll (t. a. p., 

 blz. 3) en zal dus ook wel door dezen laatste zijn opgesteld. 



