( 31 ) 



iemand, die met een wetenschappelijk onderzoek bezig is, 

 niet altijd binnen het voorgeschreven aantal dagen of weken 

 met geleende werken kan hebben afgedaan; dat het niet 

 altijd mogelijk is, uit verschillende bibliotheken op hetzelfde 

 oogenblik bijeen te brengen, wat slechts door onderlinge 

 vergelijking tot afdoende gevolgtrekkingen kan leiden, en dat 

 men niet zelden al werkende op denkbeelden komt, die het 

 instellen van een nieuw onderzoek uit dezelfde bronnen 

 noodzakelijk maken. Was men over het lang houden van 

 een boek of handschrift zelf een weinig verlegen, dan luidde 

 zijn hoffelijke troost: »Ik weet, dat het in goede handen is". 

 Het deed mij weleens denken aan die paradox van Bakhuizen 

 VAN DEN Brink: »]k heb liever, dat van tien archiefstukkeu 

 één verloren gaat, dan dat zij alle tien ongebruikt blijven 

 liggen", een paradox, ik weet het; van wier bruto-gewicht 

 heel wat overdrijvingstarra moet worden afgenomen, ora tot 

 het netto der bedoeling te geraken, maar in ieder geval 

 etm koninklijk woord, dat van eene breede opvatting getuigt. 

 En wat Campbell's hulpvaardigheid aangaat, hierin kon 

 hij door niemand worden overtroffen. Onder alle menschelijke 

 deugden is geene moeilijker dan de zelfverloochening ; maar 

 ook onder alles, wat men de zedelijke hoedanigheden 

 van den bibliothecaris genoemd heeft *j, staat de zelfver- 

 loochening bovenaan. De ware bibliothecaris leeft niet voor 

 zich zelven, maar voor anderen; niet voor eigen liefhebbe- 

 rijen, maar voor hun nut; niet voor persoonlijke auteur- 

 schappen, maar voor hunne studie. Ten bate van hen vult 

 hij naar zijn beste weten de hem toevertrouwde verzameling 



maar dat hem zelfs vergund was geworden in de kamer van zijn hotel 

 dit onderzoek voort te zetten. De heer Léopold Del is Ie schudde het 

 hoofd over zooveel vrijgevigheid; hij zou de zaken veel oflicieeler en 

 meer reglementair hebben behandeld ; maar hij moest toch den jongen 

 geleerde toegeven, dat de studies zich over zulk een vriendelijken be- 

 schermer niet konden beklagen". 



*) Zie r. A. Ebert, J)e vorming van den hihliothekaris, uit het Hoog» 

 duitsch door J. W. Holteop, 'sGrav. 1832, blz. 33—38. 



