( 19 ) 



Het is daarom plichtmatig, dat ook hier hulde gebracht 

 worde aan de nagedachtenis van den man, dien onze Voor- 

 zitter te recht een der sieraden van de Akademie genoemd 

 heeft. Ik heb niet geaarzeld die taak op mij te nemen, 

 omdat ik, als secretaris en als medebeoordeelaar der latijn- 

 sche prijsverzen, het voorrecht heb gehad met hemm eer en 

 langer dan andere leden in betrekking te staan. Schenkt 

 mij dus uwe welwillende aandacht, terwijl ik zijn leven ga 

 schetsen, en meer in het bijzonder wil trachten aan te too- 

 nen, wat hij voor deze Akademie verricht heeft. 



Uit het huwelijk van Antonius Josephus Lambertus Borket 

 en Elisabeth Vermeulen zijn zes kinderen geboren, van 

 welke Theodoeus Josephus Hubertüs de eerstgeboren was. 

 Hij zag 18 April 1812 te 's Hertogenbosch het levenslicht 

 en heeft daar zijne eerste kindsheid doorgebracht. Kort 

 na de vereeniging van Nederland met België werd zijn vader 

 tot Staatsraad benoemd en vestigde zich te Brussel. Door 

 wie de oudste zoon daar onderwezen is, wordt niet gemeld, 

 maar wij weten dat hij zijne studiën aan het Athenaeum heeft 

 voortgezet, waar Lesbroussarü, Vauïhier en Lauts zijne leer- 

 meesters zijn geweest. Hij was daarmede nog niet ver gevorderd, 

 toen in Augustus 1830 de opstand uitbrak. Na eenige dagen 

 bij de burgerwacht de wapenen gedragen te hebben tegen de 

 plunderaars, moest hij zijne ouders naar Holland volgen. De 

 familie Borreï vestigde zich in de residentie. Theo door, 

 die reeds vroeger neiging gevoeld had voor den geestelijken 

 stand, werd in het volgend jaar door zijn vader naar het 

 Seminarium Hageveld bij Velzen gebracht, voltooide daar 

 zijne voorbereidende studie en ging vervolgens naar War- 

 mond om theologie te studeeren. Hij heeft daar niet lang 

 vertoefd, maar is in het najaar van 1833 naar Rome ge- 

 trokken. Daar heeft hij vier jaren gewoond en zijne studiën 

 voortgezet in het Collegio Komano, dat ook wel naar zijn 

 stichter Paus Gregoiüus XIII, de Gregoriaansche Akademie 

 genoemd wordt. Over die jaren heeft hij in zijn laatste 

 geschrift, dat onder den titel: »De klassieke letteren in 



2* 



