( 4) 



sleep van ile historische kritiek der bijbelboeken zoo dikwijls 

 onverschilligheid voor het hem dierbaar Christelijk geloof 

 vond- *j Hoewel dus zijne dissGYisitie, De psalmis Maccabaïci^, 

 waarop hij in Juni 1857 promoveerde, had kunnen doen 

 vermoeden dat hij een werkzaam deel aan dit onderzoek zou 

 blijven nemen, is dit niet het geval geweest. In 1861 gaf 

 hij zijn Prediker vertaald en verklaard. De vraag naar den 

 tijd van samenstelling wordt in twee en een halve bladzij- 

 de afgehandeld, van welke bijna twee aan 't betoog zijn 

 gewijd, dat Salomo de schrijver niet is, wat, voegt hij er 

 bij, » zelfs geen voorstander der meest behoudende rigting" 

 meer verdedigt. Alle arbeid is aan de grammatische en 

 exegetische verklaring besteed. Met juistheid wordt de een- 

 heid van het geschrift betoogd, in dien zin dat het den 

 geest van éénen tusschen ervaring en geloof heen en weer 

 geslingerden Israëliet weerspiegelt. Wat den epilogus betreft, 

 schaarde zich de Jong bij hen die dezen voor onecht hielden. 

 Ik vind in mijn exemplaar van den Prediker aangeteekend dat 

 ik de daarvoor aangevoerde bewijsgronden' voor onvoldoende 

 heb gehouden. Later heeft Küenen die in zijn Historisch- 

 kritisch Onderzoek, III, 195 — 205 afdoende weerlegd. 



Na 1861 heeft de Jong op het gebied der O. Test.-studie 

 niets meer uitgegeven. Hij hield zich trouw op de hoogte 

 van het vak, zooals blijkt uit de aanteekeningen voor zijne 

 colleges, waarvan mij inzage vergund is. Zijne zelfstandige 

 studie echter beperkte zich meer en meer tot de grammatica. 

 Eene proeve daarvan deelde hij in 1880 mede in eene zitting 

 onzer Akademie. Hij behandelde toen de met Ab, Ach enz. 

 samengestelde Hebr. eigennamen, een moeilijk vraagstuk, 

 waaraan reeds verscheidene geleerden van naam, zooals 

 Gesenius, Ewald, Nestle, te vergeefs hun kracht hadden 

 beproefd. Op eenvoudige wijze werd het door de Jong 

 voor 't grootste deel opgelost met hulp van het Arabische 



*) Toespraak tot zijne leerlingen bij de opening zijner lessen, den 26 

 Sept. 1874, p. 12—14. 



