( 28 ) 



Campbell", door den Heer Knuttel in de Werken van de 

 genoemde Maatschappij geleverd *), met aandacht hebben 

 gelezen, zullen met mij overtuigd zijn, dat het voor de 

 kennis van 's mans levensloop, van zijn karakter, zijne 

 ambtelijke werkzaamheid en zijne letterkundige en weten- 

 schappelijke verdiensten niets te wenschen overlaat, en dat 

 het daarenboven een belangrijk vervolg bevat op de ge- 

 schiedenis der Koninklijke Bibliotheek, zooals die weleer 

 door den overledene zelven in zijn » Levensbericht van Jo- 

 hannesWillemHoltrop"t) was beschreven. Intusschen, 

 moest worden gehandeld. In ons midden bestaat de goede 

 gewoonte, dat wij de medeleden, die ons door den dood zijn 

 ontvallen, in stille aandacht met elkander gedenken. Hier, 

 waar wij hen van aangezicht tot aangezicht hebben gezien, 

 waar wij hunne stem hebben gehoord, waar wij persoonlijk 

 met hen hebben verkeerd, waar hunne beeltenis willekeurig 

 of onwillekeurig bij herhaling voor onze oogen staat, hier 

 plegen wij in den goeden zin des woords hunne uitvaart te 

 vieren. En een man als Campbell, die vijftien jaren ons 

 medelid was, en die, wie er ook mocht ontbreken, altijd op 

 zijne vaste plaats was te vinden, zou hier niet worden her- 

 dacht ? Dat mocht zoo niet zijn. Had hij zijn eigenlijk 

 gezegden biograaf reeds elders gevonden, hier moest aan 

 zijne nagedachtenis hulde worden gebracht door de herinne- 

 ring aan zijne wetenschappelijke verdiensten. En ziedaar 

 dan de leidende gedachte van hetgeen ik tot u spreken ga. 

 Van de uitwendige data en fata zijns levens zal ik slechts 

 zooveel verhalen, als voor een kort overzicht van zijn levens- 

 loop volstrekt noodig schijnt. Daarentegen zal het mijn 

 streven zijn helder in het licht te stellen, wat Campbell 

 in verschillende opzichten voor de wetenschap is geweest 

 en heeft gedaan. 



*) Levensberichten, 1890, blz. 256—303. 



D Levensberichten als boven, 1870, blz. 633 — 680. 



