( 7 ) 



diamant, dien een ruw echtgenoot nooit had opgemerkt in 

 het hart dat zoolang naast het zijne had geklopt, i^llermiüst 

 vergeten wij uit die Bladen Bella, de beminnelijke, wier 

 beeld door Vosmaer zoo geteekend wordt, dat men er on- 

 willekeurig trekken in vermoedt van haar die thans Let diepst 

 onzen Vosmaer mag beschreien. 



In een tuin ziet hij Bella als zevenjarig meisje voor het 

 eerst. De tuin is verwaarloosd, maar, zegt Vosmaer — en 

 toont ons inmiddels op nieuw het bevallige dat den auteur 

 van den brief aan Horatius eigen kon zijn — , »het eenige 

 dat liefelijk scheen in deze woestenij, was de groote menigte 

 rozen. . . Midden in het hooge gras en half bedolven onder 

 een grooten hoop afgeplukte rozen zat een klein meisje . . . 

 met deze bloemen te spelen. Nu eens wierp zij ze ia de 

 lucht en ving ze met de kleine handjes weer op, dan bedekte 

 zij haar hoofd en gitzwarte haren er mede, en als zij er dan 

 uit opdook, was het alsof zij, als Afrodite uit het vonkelende 

 schuim der zee, uit die bloemen geboren werd . . . Een sterke 

 sympathie scheen er tusschen die bloeoDen en haar te bestaan. . . 

 Was het, omdat in dat jeugdige kindergemoed de kiem lag 

 eener gave, die wellicht later zou ontwikkeld worden, de gave 

 om bij voorkeur de bloemen in het leven op te merken ? Of 

 omdat in latere dagen, in het huis, dat zij zou betreden, en 

 op het pad dat zij zou bewandelen, bloemen onder ieder van 

 hare voetstappen zouden opspringen? enz. enz." 



Voor mij is het niet onzeker: al de indrukken die Vos- 

 maer onthouden en voor ons bewaard heeft, hebben hem ge- 

 leerd zachtheid op prijs te stellen, de zachtheid van gemoed 

 die de bloemen opmerkt; die niet twist met het wereldbe- 

 stuur; die samenvloeiing en ineénsmelting liever waarneemt 

 dan tegenstelling en botsing. 



In zijn Studiën over Midtatulis werken^ 2^ uitg. 1884 zegt 

 hij met zoovele woorden : » Waar het ware en schooue — 

 het goede ligt daarin opgesloten — zich voordoen, grijp ik 

 naar deze met beide handen. Verlammend werkt te langdu- 

 rige omgang met het booze, ook al strijdt men er tegen . . . 



