( 12 ) 



bladen komt Lij naar aauleidiug van Bruuswijk op Bilderüijk. 

 Na bet een en ander over den dichter te hebbeu gezegd , 

 werpt VosMAER zelf de vraag op: » En zijn dichterlyk genie?" 

 Maar om terstond er op te doen volgen : » Het is hier de 

 plaats niet om deze vraag te behandelen". De wending is 

 bij VosMAER niet ongewoon. Reeds vroeger, in de Wande- 

 lingen door de loereld : »Het is hier de plaats niet om na- 

 tuur en kuituur te verzoenen". En elders wordt de plaats 

 voor zulke onderzoekingen evenmin gezocht. Vosmaer be- 

 hoort niet tot de geesten die volstrekt de formule van een 

 persoon of verschijnsel willen vinden, zelfs niet als hij een 

 aizonderlijk geschrift aan iemaud wijdt, zooals aan Max 

 Havelaar of aan Rembrandt. Zelden een beschouwing, die 

 het geheel omvat. Vosmaer heeft blijkbaar niet een opvat- 

 ting van personen of zaken, die hem kwelt, die hem be- 

 nauwt, tot het hem gelukt die opvatting buiten zich te bren- 

 gen, uit te drukken in een beeld. Zulk een manier van 

 voelcQ en van doen zou voor hem iets te forsch, mag ik 

 zeggen? iets te brutaals hebben gehad. Vertellen doet Vos- 

 maer liever dan uiteenzetten ; zijn behandelen der dingen 

 herinnert meer aan dissolving vieivs dan aan plastiek. Hij 

 grypt ons niet vast ; hij voert ons niet met krachtige vuist 

 op een hoogte , om ons zijn panorama te doen zien en ver- 

 der ons den weg zelf te laten zoeken; hij gaat met ons, 

 leidt onze schreden, onderwijst zichzelf en ons. Het zou ons 

 in het geheel niet hinderen of bevreemden als deze gids, 

 terwijl hij ons inlicht, zelf nog eens zijn Baedeker nasloeg. 

 Zijn welverdiende populariteit valt ook hieruit te verklaren. 

 Velen werden uitgelokt door geschriften die bijna allen den 

 titel zouden kunnen voeren dien Vosmaer aan een van zijn 

 geschriften gegeven heeft : Wandelingen door de Wereld. Hem 

 lezende is men uit wandelen, en uit wandelen met iemand 

 van veel kennis, veel gevoel, veel opmerkingsgave, iemand 

 van een getrouw, een levendig, een mededeelzaam geheugen. 

 De methode van Vosmaer is hem vooral te stade gekomen 

 ten aanzien van Rem brandt. 



