( 17 ) 



eigen openbaring der schoonheidsidee is geworden. Het komt 

 vooral bier op de juiste scbakeering aan, Als men van de 

 volmaaktbeid der Griekscbe kunst een stelling bad willen 

 maken, zal ik niet beweren, dat Vosmaer die stelliug zou 

 bebben onderscbreven. Die volmaaktheid is niet in eigenlijken 

 zin een besluit van zijn verstand, veeleer een lofverbeffing, 

 gevolg dier beminnelijke overschatting die getuigt van het- 

 geen zoo zeldzaam is : innig medegevoel. Ik wil daarom 

 Vosmaer zijn vergoddelijking van de Griekscbe kunst bet 

 liefst laten verkondigen in gebonden taal ; en geef uit dien 

 boofde een korte aanbaling uit zijn bundel Gedichten, Het 

 gaat mij wel eenigszins aan bet bart, een bundel met zoo 

 veel scboous als Neerlands Maagd, Brunhild en Sigurd, Sig- 

 taart Kempa, en bovenal Aqua-forti en Carméla slechts op 

 een enkele bladzijde te openen, maar de tyd dringt : Ziehier 

 mijne aanhaling. Het vers beet : De Grieksche Muse. Na eerst 

 de Oosterscbe kunst in het grootscbe van haar pogen te 

 bebben gekenschetst, gaat Vosmaer voort : 



^Maar uoch blonk geen schoon in die zinnenverplettende grootschheid. 



't Hemelenspieglend azuur der Aigaiïsclie golven ontstegen, 



Rees toen, goden en mensclien en wereld beheerscliende godheid, 



't Grieksch ideaal van het schoon, uit het zilverenvonkelend zeeschuim. 



Muse van Hellas, heil ! Gij leerdet ons 't eerst te erkennen 



't Schoon in verhouding en maat, en dat een zij vorm en gedachte. 



Kernig en frisch als natuur, maar edele, nimmer gemeeue, 



Adelt g' in alharmonie 't veelzijdige werken des levens. 



Muse van Hellas, heil u !'^ 



In proza beeft bij bet ecbter ook wel gezegd. Inde Spectator 

 van 26 Dec. 1885 bericbt bij, dat de Ajitigone ie Amsierd&m 

 in bet Grieksch ten tooneele werd gebracbt en jubelt bij: » van 

 Amstels gymnasium de victorie, die eenmaal zal moeten komen, 

 als de geesten . . . zicb weder om reiniging zullen wenden tot 

 de eene en eeuwige kunst, die haar volkomen geven kan". 

 Het hooren van griekscbe Godennamen bracht Vosmaer 

 reeds in eenige verrukkiug. Eens, aan den Rijn, ziet bij de 

 wijnbergen bezet met duizenden staken ; een reisgenoot zegt ; 



Jaarboek 1889. 2 



