( 32 ) 



lementaire regeering. Frankrijk is het middeupunt van den 

 strijd en zijne beste krachten, de schoonste namen, welke zijne 

 parlementaire geschiedenis sieren, zijn in dien strijd betrokken. 

 De uitslag kon voor niemand een geheim zijn; ieder gevoelt 

 dat de Regeering op den duur niet opgewassen zijn kan tegen 

 den sterk aaugroeieuden drom van machtige en welsprekende 

 tegenstanders; gevoelt ook dat, nu als eene halve eeuw vroe- 

 ger, Frankrijk niet voor zich zelf alleen maar voor een goed 

 deel van Europa's vasteland het pleit van de politieke vrij- 

 heid beslissen zal. 



En Nederland? Slechts enkele jaren waren verloopen sedert 

 men in de grondwet eenige van de meest noodzakelijk ge- 

 bleken wijzigingen had gebracht, en toch was grondwetsher- 

 ziening reeds nu weder aan de orde van den dag. Waarom? 

 Omdat men, naar het woord van Thorbecke, in 1840 de 

 grondwet had herzien, » niet gelijk men met liefde voor de 

 zaak des Lands en samenspauniug aller vermogens wetten 

 opstelt, maar gelijk men tusschen twee dingende en strijdende 

 partijen eene capitulatie schrijft" — herzien dus op eene wijze, 

 welke niet de grondwet had versterkt, maar omgekeerd het 

 geloof aan hare onbestaanbaarheid. Zoodra dan ook de fiuan- 

 ciëele beslommeringen, aanvankelijk een beletsel om verder te 

 gaan, door de reddende daad van van Hall verdweaen zijn, 

 staan negen leden van de Tweede Kamer met hun voorstel 

 van algemeene grondwetsherziening gereed. 



Het kost moeite ons nu nog met juistheid rekenschap te 

 geven van den sterken indruk, welken zulk een voorstel bij oud 

 en jong moest achterlaten. Ons politiek leven verkeerde in zijne 

 eerste kindschheid ; slechts nu en dan, meer bijzonder in den 

 laatsten tijd, had de Tweede Kamer van zelfstandige kracht 

 blijk gegeven ; het zwaartepunt van de regeeriug berustte nog 

 geheel bij de Kroon ; en daar komen negen leden van de Ka- 

 mer, met een beroep op haar recht van initiatief, — een recht 

 sedert 1814 schier ongebruikt — niet dit of dat eenvoudig 

 wetsontwerp aanbieden, maar eene volledige staatsregeling, 

 geheel ingericht naar de behoeften van den tijd, zooals de 



