( 46 ) 



Tot bevestiging van dat gezag heeft zeker niet weinig bij - 

 gedragen het » Handboek van praktische staathuishoudkunde" 

 waarin VISSERI^'G de vruchten van zijne economische studiën 

 voor een ruimeren kring dan dien van de Hoogeschool beschik- 

 baar heeft gesteld. Wij staan hier voor het hoofdproduct 

 van zijnen wetenschappelijken arbeid, en juist daarom be- 

 taamt het, vooral op eene plaats als deze, bij dat product 

 eenige oogenblikken stil te staan. 



Dat het nederlandsche publiek het Handboek met groote 

 belangstelling heeft ontvangen en vlijtig gelezen, blijkt niet 

 enkel daaruit, dat het in betrekkelijk weinig jaren vier druk- 

 ken beleefde, maar nog veel meer uit het feit, dat sedert 

 zijne verschijning hier te lande in den regel geen debat 

 over eenig vraagstuk van praktisch economisch belang kon 

 worden opgeworpen zonder dat men zich van de eene of de 

 andere zijde op het gezag van Vissering kwam beroepen. 

 Trouwens de omstandigheid dat de schrijver zyn gevoelen 

 over de door hem behandelde vraagstukken altijd samentrekt 

 in korte stellingen, — stellingen veelal zoo scherp uitge- 

 drukt en zoo nauwkeurig bepaald als vooral hij dit doen 

 kon — maakte in voorkomende gevallen de raadpleging van 

 het Handboek en de vermelding van zijn oordeel bij uitstek 

 gemakkelijk. En blijkbaar had Visseiung met de eigenaardige 

 inrichting van zijn werk ook een paedagogisch doel. Het zoo 

 bevattelijk en zoo beknopt mogelijk voorstellen van zijne mee- 

 niuor crold als hoofdzaak, want ware het anders ojeweest dan 

 ZOU hij, meester in de moeilijke kunst om een boek te 

 schrijven, waar hij geroepen werd eene stoffe te bearbeiden 

 zoo boeiend en zoo aantrekkelijk als ter nauwernood ééu 

 andere oj» het ruime veld van de staatkundige wetenschap- 

 pen, zeker een anderen vorm hebben gekozen, een vorm 

 waarmede hij als schrijver vrij wat meer eer had kunnen 

 inleggen dan nu mogelijk was. 



Maar de vorm is bijzaak. Wat den inhoud betreft, deze 

 is — en dat waarlijk niet ten onrechte — telkens luid ge- 

 prezen om zijn rijkdom en degelijkheid, de heldere en gron- 



