â VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
gelyke Kleur als uitwendig; doch de Streepen aan de Dekveders, langs de Schaften, 
zyn grooter en witter. Onder ieder Wiek was een plek, van een Hand groot, en- 
kel met witte Pluimen bedekt. De grond of wortel, van alle Vederen des geheelen 
Vogels, is wit, ook heeft hy aan ’ geheele Lyf, onder zyne Vederen, dikke, zag- 
te, witte Pluimen, De onderfte Vlakte, zo van de Borft als Buik, de Dyën en 
Dekveders onder aan de Staart, zyn wit, en tevens een weinig roodagtig bruin. De 
Pooten zyn met korte, witte, Pluimvederen bezet, welke, als de Vogel zit, van 
de lange Veders der Dyên bedekt worden. De Pooten zyn Loodkleurig; de Klaau- 
wen donker: de middelfte en buitentte Vinger van ieder Voet door middel van een 
fterk Vlies met elkander verbonden. 
De Kapitein J. Dogson heeft deezen Vogel van Santa Cruz, aan de Kuft van 
Barbarye, tot ons gebragt. Ìk was zo gelukkig niet, van hem levendig te zien; 
want de Kapitein, myn Vriend, zondt hem aan my door een Koopman, aan wien 
hy deezen Vogel, zo dra dezelve geftorven was, ter hand gefteld hadt. Evenwel 
hadden zyne Oogen en Pooten nog hunne levendige Kleur, en dus heb ik hem den 
18 February 1747 aan de Koninglyke Societeit vertoond. Ik kan ’er geene befchry- 
ving van vinden, doch heb in eene Verzameling van in ’ Koper gegraveerde Voge- 
len, welken N. Rose, Kabinet{childer van Koning Lopewvyk den XIV., te Pa- 
rys heeft uitgegeven gehad, eene naar denzelven gelykende Afbeelding aangetrof- 
fen. De Plaaten deezer Verzameling zyn ongevaar zeven Duim breed en negen 
Duim lang: haar getal ffrekt zig tot een-en-dertig uit. De Vogel van de tweede 
Plaat, welke den naam van Gier voert, is niet de gemeene Gier, maar zweemt 
wat naar den zo even befchreevenen. 
De Aardbefie- Boom (*). 
[Dit Gewas is by de Kruidkundigen bekend onder den naam van Arbutus. Het 
groeit in Griekenland, op ’t Eiland Candia en in de meefte Zuidelyke deelen van 
Furopa aan den Middellandfche Zee, overvloedig. Somtyds blyft het laag, fomtyds 
wordt het een hooge Boom, die, volgens Plinius, in Arabie wel de hoogte van 
vyftig Ellen zou bereiken. De vrugt wordt, volgens fommigen, eerft ryp, wan- 
neer de nieuwe Bloemen reeds open zyn. Hoewel hy veel gelykt naar de Aardbe- 
liën, heeft hy doch op ver naa den geur of aangenaamheid derzelven niet, en is van 
binnen vol van kleine Zaadjes. Nogthans voert de Boom daar van den Nederduit- 
{chen naam. ] 
Prine bel ataik 
De Smirrel of Ringvalk van Kanada (2). 
Deeze Vogel fcheen my, zo groot te zyn als een gemeene Kraay. De gefloo- 
ten Wieken hadden de langte van veertien Duimen, en de Pooten waren, van den 
Voet tot aan de Knie, drie Duimen lang. Van andere Valken, die van dergelyke 
rootte zyn, onderfcheidt hy zig daar door, dat hy naar evenredigheid een kleiner 
Bek en langer dunner Beenen heeft, dan ik ooit, in de grootfte foorten van Valken % 
waargenomen heb. Ten aanzien van de dunte zyner Pooten en de kleinte van zyn 
Bek, heeft hy met onzen Sperwer eenige overeenkomft: naar welken hy ook in 
Kleur eenigermaate gelykt, offchoon hy ten minfte viermaal zo groot is. 
Zyn 
(+) Arbutus folio ferrato. C. B. Pin‚46o. Mir. Dil. 107. Accipiter Freti Hudfonis. Briss. Av, VI, App. 
T. 48. £ 1, 2. Arbutus Unedo. Linn, Sp. Plant. Ed, 18. Falco Hudfonicus. Linn. Syt. Nat, XII. Gen, 
II. p. 566. 42. Sp. 19. 
(2) Pygargus Accipiter Canadenfis. Epw. 4v. T. 
