I2 VERZAMELING vaN UITHEEMSCHE 
Hy komt daar in overeen met onzen grootften gevlakten Specht, of Vuurftaart, ges. 
Iyk die van fommigen geheten wordt. De geftalte van zyn Bek is, gelyk in alle 
anderen van dit Geflagt, als ’ ware aan de Punt afgefneeden, alwaar dezelve iets 
heeft in een loodregten ftand , dat naar de fcherpte van een Beitel gelykt. Hy 
heeft een vuile Vleefchkleur, en is zwart aan de Punt. De Neusgaten zyn met 
ftyve zwarte Vederen, die er voorwaards over heen groeijen, gedekt: zynde de 
Kruin van den Kop Goudkleurig. Deszelfs zyden, de Nek, Rug, benevens de 
bovenkant van de Wieken en Staart, zyn zwart. Van agter de Oogen komen 
flaauwagtige witte Streepen, als ook anderen van de hoeken des Beks, die onder 
de Oogen heen nederwaards ftrekken. Aan het agterfte van den Kop, in het mid- 
den van de Rug en van de Stuit, hebben eenige der zwarte Vederen witte Tippen. 
De buitenfte of grootfte Slagpennen zyn wit gevlakt, doch hebben kleiner Vlak- 
ken op haare uitwaardfe dan op haare inwaardíe Baarden. De middelfte Slagpen- 
nen zyn zwart ‚ maar die naaft aan de Rug zwart en wit bont, gelyk de drie bui- 
tenfte Veders ter wederzyde van de Staart. De onderzyde des Vogels, van den 
Bek tot aan de Staart, is wit: de binnenfte Dekveders der Wieken en de zyden 
des Lighaams, zyn met gegolfde dwars-{treepjes zwart en wit gefprenkeld. De 
Pooten, Voeten en Klaauwen, hebben eene bruine Kleur. Het ongewoonfte in 
deeze Vogel is, dat hy alleenlyk drie Vingers heeft, waar van twee voorwaards 
{taan en één agterwaards: terwyl ik, in alle anderen van dit Geflagt, twee agter- 
Vingers heb aangetroffen. De agterfte Vinger van deezen Vogel, als op zig zelf 
alleen ftaande, is fterker dan één der voor- Vingeren, en met een langer Klaauw 
gewapend. Men vindt wel meer Vogelen, die drie- Vingerig zyn, doch daar ftaan 
de Vingers alleen voorwaards; zo dat deeze Specht door het maakzel zyner Voe- 
ten van alle andere Vogels, die ik gezien heb, onderfcheiden is. 
Twee deezer Vogels waren van de Hudfons- Baay herwaards gebragt door den 
Heer IstAM, en ik heb een anderen gezien in handen van den Heer HeNrvy Ba- 
KER, Lid der Koninglyke Societeit. Zy kwamen allen in % maakzel hunner Voe- 
ten, zo wel als in andere opzigten, overeen. Ik had gemeend, dat deeze Specht 
niet befchreeven was; doch geloof nu, daar in mis te hebben: want ziende een 
Natuurlyke Hiftorie der Dieren van Sweeden door CAR. LiNNZUus, te Leiden 
in % Jaar 1746 uitgegeven, vind ik aldaar, pag 30, eene Specht befchreeven, die 
zeer naby met den mynen overeenkomftig is. Hy geeft ’er dus de Kenmer- 
ken en Woonplaats van op : Picus Pedibus tridatlylis. Habitat in -Alpibus Dale- 
karlicis. Dit trekt zyn Ed. uit de Verhandelingen der Akademie van Stokholm, 
van ’t Jaar 1740, pag. 222 (*). Zo dat het een Inwooner is van de zeer Noor- 
delyke deelen, zo wel van Europa als van Amerika. Dewylde gemelde Autheur. 
geen Af beelding van dien Vogel gegeven heeft, denk ik dat deeze daar van de 
eerfte zal zyn. 
Mottenkruid met Brandenetel- Bladen (}). 
Deeze Plant, in gedaante van de Bloemkroon taamelyk naar de Valeriana ge- 
Iykende , wordt van de meeften tot het Boelkenskruid betrokken , en Morison 
geeft ‘er de Bladen van Speenkruid aan. LinNzeus heeftze in % Geflagt van ’ 
Mottenkruid geplaatít. De Bloemen met de deelen der Vrugtmaaking zyn hier af- 
gonderlyk vertoond. Zy groeit in Kanada en Virginie.} 
PLAAT 
(*) [Men vindt het Vertoog van den Ridder Lrn- (f) Valeriana Urtice folio flore albo. Corn. Canad, 
Naus daar over, in de Werband. der Kon. Sweedfche 20. T. 21. Ageratum altiffimum, Linn. Sp. Plant, Ed. 
dead, te Stokholm, van ' Jaar 1739 bladz. 263. IL p. 1176. 
