2 VERZAMELING vaN UITHEEMSCHE 
Mt de BES JD LTE EEDE Bd ed 
P LAA A BDE 
De blaauw gevlerktë Gans (47). 
_ Deeze fcheen my eer kleinef dan gfooter te zyn als de gewoone tamme Gans: 
Eenigen van deszelfs Afmeetingen zyn als volge. De Sneb heeft, van de Punt tot 
aan de hoeken des Beks, twee Duimen langte, en een kwartier Duims meer tot aan 
de hoeken van de Bovenkaak , welke in het Voorhoofd boven de Oogen fchieten. 
De toegeflagen Wieken zyn zeftien Duimen; het laagfte Lid vân den Poot en de 
middelfte Vinger ieder ongevaar drie Duimen lang. An | 
_ De Sneb is van maakzel als in andere Ganzen, en over *t geheel rood van Kleur. 
De Veders van het Voorhoofd fteeken een weinig nederwaards over het bovenfte ge- 
deelte van de Snebbe uit, gelyk zy doen in de meeften van het Geflagt der Gan- 
zen. De Kop en het groot{te deel van den Hals is wit: de Krùüin of Top vertoont 
zig geelagtig, even als of dezelve gezengd ware; zynde het agterfte van den Hals 
of de Nek donkerbruin of zwartagtig gevlakt. Het onderfte van den Hals in ’ ronde, 
de Borft, de Zyden onder de Wieken en de Rug, zyn van eene donkerbruine Kleur, 
doch die wat lichter en helderer is aan de Borft. De groote Slagpennen der Wieken 
zyn donkerbruin of zwartagtig ; de binnenften, die naaft aan de Rug vallen, even zo; 
doch deeze Afchgraauw gerand, en de Dekveders aan de buitenzyde der Wieken, 
zo wel als die van het laagfte deel van de Rug en Stuit, zyn licht blaauwagtig Afch- 
graauw. De Staart is van eene donkerbruinagtige Afchkleur: de binnenzyden der 
Wieken en de onderzyde van de Staart zyn Afchkleurig. De Buik, Dyën, en Dek- 
veders onder de Staart, zyn wit, met eene donkere Kleur een weinig gewolkt of 
refchaduwd. De Pooten zyn, tot een weinig boven de Kniejen, Vederloos; en rood 
van Kleur zo wel alsde Voeten, wier drie voorwaardfe Vingers te famen gewebd zyn; 
hebbende ook een zyd-Vlies aan de binnenzyde der inwaardfe Vingeren, gelyk, zo ik 
geloof, alle Ganzen hebben. De agter-Vinger is klein en de Klaauwen zyn zwart. 
Deeze Vogel, uit de Hudfons- Baay overgebragt door den Heer IsHaM; is; zo 
ik geloove, nog nimmer befchreeven. Het is aldaar een Trekvogel, blyvende in 
dat Land zo lang als de Wateren nog niet bevroozen zyn, en in de Zuidelyke Lans 
den terugkeerende, wanneer hem door de Vorft zyn onderhoud benomien wordt. 
Myn Vriend, de Heer Liar, heeft my verhaald, dat er een Gans is; die by Zos 
mer in de Hudfons- Baay komt, hebbende zyn Voorhoofd als *t ware door de Hitte 
gefchroeid, en gezegd hoe de Inboorlingen vaftelyk gelooven, dat deeze Ganzen; 
om de Winterkoude te ontwyken, naar de Zon toe vliegen, en ‘er zo digt aan ko- 
men, dat zy hun Voorhoofd zengen aan den Kloot der Zonne. Het is moeijelyk 
de Wilden wys te maaken, dat ‘er op den Aardkloot warmer Klimaaten dan het hun- 
ne zyn, werwaards de Vogels, tot Voedzel en Verblyfplaats, de wyk kunnen neemen 
geduurende hunne ftrenge Winterkoude. De boven befchreevene, denke ik, zal 
de Vogel zyn, van wien de Inboorlingen dit denkbeeld koefteren. 
PTA Pe KEER 
De bruine gevlakte Gans of Spotter (48). 
Deeze Vogel is van grootte als onze gewoone Wilde Ganzen. Alle zyne Áfmee- 
a) 8 y 
tins 
(47) Anfer Canadenfis Alis ceeraleis. Epw. dv. T. T.153, Anfer Helfingicus. Crus. Exot. 368. Anas ci- 
152. Anfer fylweftris Frett Hudfonis, Briss. 4v. VE p. _nerea Fronte albâ, Faun. Suec, 116, Züol. Britt. T. oo. 
2j5. Anas ceerulefcens. Linn. Sy/t. Nat. XIL Gen. 67. 1. Anas erythropus. Linn. Syt. Nat XII. Gen. 67. 
Sp. 12. Syft. Nat X. Gen. Ó1. Sp. ro. Blaauw-Vlerk Sp. z1. Syf?. Nat. X. Gen. Ó1. Sp. 7, 8. Nat. Hijf. 
Gans. Nat. Hit. L. D. V. Sruk, bladz. 36. LD. V. Stuk, bladz, 35. 
(48) Anfer Canadenfis fafcus maculatus. Epw. dv. | 
