EN ZELDZAAME VOGELEN. 59 
van de Dyën, alwaar een weinig blaauw daar onder is gemengd. De Dekveders 
aan de binnenzyde der Wieken zyn geel, het welke zig uitwaards vertoont aan het 
Gewricht of den Schouder, in het bovenfte gedeelte der Wiek, De Pooten en Voe- 
ten zyn van maakzel als de Afbeelding uitdrukt, en hebben allen eene zwattagtige of 
donkere Kleur. | | 
Myne Tekening was, reeds eenige Jaaren geleeden, gemaakt naar zodanig een 
leevende Vogel, ten Huize van zyne Genade den Hertog van Ricamonp in Whi- 
tehall. Hy is veel zeldzaamer dan de roode Weftindifche Raaf. Het is de Ararau- 
na (*) der Brafiliaanen: zie MarcaraaFs Hiflorie van Brafil als boven. Argin heeft 
een zeer onvolkomen Afbeelding gegeven van deezen Vogel, dien hy verkeerdelyk 
noemt de Wyfjes Maccaw, onderftellende dat het de gade zy van den Rood en 
Blaauwen der voorgaande Plaat. Zie zyne Hiftorie der Vogelen, Vol. il p. ro. 
Om de Hiftorie der Weftindifche Raaven op te luifteren, kan ik niet nalaaten uit 
den Reistogt van den Kommandeur (thans Lord) ANsoN een fchoone Plaats te ont- 
leenen, daar een Waterval op *t Eiland Quibo aldus befchreeven wordt. … Naby de 
Noord-Ooft Punt van dat Eiland ontdekten zy eene Natuurlyke Kaskade, welke 
(zo zy oordeelden ,) alles van dien aart overtrof, dat de Menfchelyke Konft of Vlyt 
tot dien tyd toe nog hadt voortgebragt. Het was een Rivier van helder Water, 
ongevaar tien Roeden breed, die nederliep langs eene fchuinte van by de veertig 
Roeden lang. Het Kanaal, daar dezelve in liep, was Zeer onregelmaatig, zynde 
t eenemaal van Klippen gevormd: want de zyden en bodem beftonden uit groote 
afgefcheurde Blokken Steen, door welken de loop des Waters dikwils geftuit 
werdt, Dus liep het op fommige plaatfen fchuins af, met eene fnelle doch een- 
paarige beweeging; terwyl het op andere plaatfen, over de kanten van Rotfen, 
loodregt nederftortte. De geheele nabuurfchap van deezen Stroom was een fraaije 
Bofichagie en de yzelyke klompen Rots, die over ’t Water hingen, en door hun- 
ne verfcheiderley uitftekken de ongelykheden van het Kanaal veroirzaakten, wa 
ren met pragtige Woudboomen bedekt. Terwyl nu de Kommandeur, en de genen. 
die met hem waren, onder *t befchouwen van de Plaats het Oog geveftigd hielden 
op de verfchillende draaykolken en maalftroomen, op de Rotfen en Boflchagiën, 
kwam er, (als t ware om het Gezigt te vervrolyken en te verlevendigen ,) een 
verbaazend School van Weftindifche Raaven te voorfchyn, die over deeze Plaats 
_op de Wieken zweevende, onder ’ flodderen en fpeelen met elkander, door het 
fchynen van de Zon op hun bont Pluimagie, eene allerheerlykfte Vertooning maak-- 
ten: zo dat fommigen van de Aanfchouwers zig niet van een Soort van Verrukking 
onthouden konden, wanneer zy zig de Schoonheden erinnerden, welken hun voor-. 
gekomen waren by deezen ongemeenen Waterval”, 
59 
53 
5) 
52 
9 
5 
39 
52 
53 
bb) 
52 
bh) 
5) 
53 
59 
5 
23 
BR AAN. 
De groote Kakatoe (55). 
Daar is een grooter en kleiner Vogel van deezen naam: de grootfte, hier te befchry- 
ven, heeft de grootte van een Raaf: de kleine is niet grooter dan een gemeene Duif. 
De Kakatoe heeft een zeer grooten fterken Bek, met een Huid die het Grondítuk 
bedekt van de Bovenkaak, het Wasch genaamd , waar in de Neusgaten geplaatft zyn, 
en 
(*) [De Heer Epwarps heeft hier Araracanga; doch Sen. Muf. 1. p. 94. T. 59. rt. Ars. Av. II £‚ 12, 
dit is een misflag, het moet Ararauna zyn: de voor: Frrscr. 4v. IV. T. 50. Cacatua. Briss. Av. IV. p. 204. 
gaande heet Araracanga. | T. or. Pfittacus crittatus. LinN. $9//. Nat. XIL, Gen. 
(55) Pfttacus albus criftatus maximus. Epw. Av. T. 45. Sp. 22. Syft. Nat, X. Gen 44. Sp, 16. Kakatoe. 
160. Pfittacus albus criftatus, Arpr. Orn, Libr. IL. C, 4. Pe Hift. 1, D. IV. Stuk, bladz. 254. 
po 
