óo VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
en die zelfde Huid gaat rondom de hoeken des Beks. De geheele Bek, met de ges 
zegde Huid, zyn blaauwagtig zwart. De Kop is, naar evenredigheid van het Lig- 
haam, groot; de Oogen zyn donker, omringd met een kaale Huid van eene lichte 
Afchkleur. De witte Veders, die den Kop bedekken, zyn zeer lang en lugtig, in- 
zonderheid op de Kruin van den Kop; kunnende de Vogel dezelven verheffen, dat 
zy een Vederbofch maaken, of in de Nek laaten vallen, naar het hem behaagt. Als 
hy zig gram maakt, dan zet hy niet alleen deeze Kuif, maar ook de Veders aan de 
zyden van zyn Kop, overend, en dan wordt men gewaar, hoe de Veders van de 
Kuif van onderen hoog Scharlakenrood zyn, % welk by de witte Kleur der Pluimagie 
heerlyk affteekt. Als hy de Kuif laat vallen, dan fchynt het roode van de onderzy= 
de daar door heen, en verandert het witte van de Kuif in een {choone Rooze-of Ap- 
elbloefem-Kleur. De geheele Pluimagie mag wit genoemd worden, fchoon dezel. 
ve in eenige deelen met andere Kleuren fpeelt. Op de Rug heeft hy een fchoone 
Roomkleur; op den Kop en Borft een Roozekleurig wolkje; de Dekveders aan de 
binnenzyde der Wieken en aan de onderzyde van de Staart, zyn helder geel gekleurd. 
De Staart is kort, hebbende de Veders van egaale langte, naauwlyks langer dan de 
Wieken: de Pooten en Voeten zyn Loodkleurig: de Vingeren twee voor, twee 
agterwaards, gelyk in andere Pappegaaijen. ie | | 
Ik tekende deezen Vogel naar eenen uit Ooftindie af komftig, die op Bartholomeus: 
Kermis te Londen vertoond werdt. De kleine Kakatoe verfchilt van deezen weinig, 
dan in grootte, en daar in, dat hy de Kuif geel heeft, aan ’ end omkrullende, wan- 
neer hy dezelve in de Nek heeft laaten vallen. De Kleur en gedaante van deszelfs 
andere Lighaamsdeelen komen taamelyk met die van den grooten overeen. ALBIN 
heeft den kleinen, in zyne Mliflorie der Wogelen, Vol. IL p. 12, afgebeeld, Het 
Wyf van de grootfte Soort, (zo ik onderftel ,) zag ik ten huize van wylen Doktot 
PLUMPTREE; zynde vuiler wit, en zonder de roode Kleur in de Kuif, Ik heb ook 
te Copthall in Effex, de Luftplaats van den Schildknaap CoNYyErs, een ongemeen 
{choonen Mannetjes Vogel, van de grootfte Soort, gezien. De beide Soorten heb- 
ben haare af komft uit Ooftindie. Ik zal hier den Leezer een kort uittrekzel mede- 
deelen, uit Cauremrrs Werzameling van Reizen, Vor. Lp. 45, genomen uit 
NAvARATTES Reizen, in ’t Spaanfch befchreeven. … Te Makaffer in Ooftindie is 
» een groote menigte van een flag van Vogelen, welken men Cacatua noemt. Deeze 
» zyn geheel wit, en fommigen grooter dan Hennen; hunne Bek is als die van een 
„… Pappegaay; men kan ze gemakkelyk tam maaken en leeren praaten. Als zy zi 
» fchrap zetten, dan hebben zy een bevalligen zwier, door een Vederbofch op hun= 
„ nen Kop uit te fpreiden, die hun zeer fraay ftaat”. Ik onderftel, dat hy meent, 
door het vertoonen van die fchoone roode Kleur, wanneer de Veders uitgefpreid zyn. 
„ De Portuggezen brengenze naar China , alwaar men die aan hun zeer wel betaalt ”(*). 
Ik vind niet, dat wy nog eenige Afbeelding of befchry ving van deezen Vogel hebben. 
\s 
es Arnh LVL 
De Brafiliaanfche groene Pappegaay (56). 
Deeze Vogel is groot van {tuk , overeenkomende met de grootfte Soort van tam- 
j me 
(*) [Linneus zegt, dat zy in China woonen; het 
welk dan wat zondering luidt. Zyn Ed. betrekt de 
Kleine en Groote tot eene zelfde Soort, en hier van 
komt het, dat ook de Afbeelding uit het 1. Deer van 
SrBa, dat reeds int jaar 1734 uitgekomen is, door 
hem aangehaald wordt, terwyl Epwarps dit in 17sr 
aan ’t licht gaf : want daar is de kleine met de geele 
Kuif afgebeeld, dien Epwarps ons ook in ’t vervolg, 
zo wel als den zwarten Kakatoe, zal vertand „i 
(56) Pfittacus viridis Brafilienfis. Epw. 4v. T. 1Ót. 
Píittacus Brafilienfis Fronte rubrâ. Brrss. Av. IV. p. 254 
Groene Pappegaay met blaauwen Backen. Krein. Píitta- 
cus Brafilienfis. Linn. Sy/Z. Nat. XII. Gen. 45. Sp: 36. 
Syft. Nat. X. Gen. 44. Sp. 30. Brafiliaanfche Pappegaay. 
Nat, Hift. 1. D. IV. Stuk, bladz. 266. 
