EN ZELDZAAME VOGELEN. 63 
welke woorwaards zig aan den Bek voegen. In ’ midden van deeze Plekken ftaan 
de Oogen, die naar evenredigheid klein zyn, met helder geele Oogkringen. De 
Pluimagie van den geheelen Vogel (uitgenomen de Staart) iseen mengzel van Afch- 
graauwe en roode Vederen. enige weinigen, naamelyk, van ieder Kleur, zyn 
plekswyze by elkander, over den geheelen Kop, den Hals, het Lighaam en de 
Wieken, geplaarft; ’% welk een uitvoerige mengeling maakt van de Kleuren, die 
beiden donkerer zyn op de groote Veders der Wieken, dan elders. De Staart is ge- 
heel rood, met de Vederen kort en egaal van langte, niet veel de langte der Wie- 
ken, wanneer die toegeflagen zyn, overtreffende. De Pooten en Voeten zyn van 
maakzel als in alle andere Pappegaaijen, en gedekt met eene ruuwe gefchubde Huid, 
welke donker Afchgraauw of zwartagtig is. 
De gewoone Afchgraauwe Pappegaay komt zo zeer met deezen overeen, dat het 
Afdrukzel voor beiden zou kunnen dienen. De befchryving van den Bek, de Oo- 
gen, Staart, Pooten en Voeten, is volmaakt de zelfde. Al het verfchil beftaat daar 
in, dat de gewoone zyn Pluimagie over *t geheele Lighaam Afchgraauw, lichter 
aan de Stuit en ° Onderlyf, en donkerer op de groote Slagpennen heeft. 
Deeze Vogels komen van Guinée, aan de Kuft van Afrika. De gewoone Graau- 
we zyn in Londen bekend by den naam van Guinea Birds, dat is Guineefche Vo= 
gels. De Heer Baronet HaNs SLOANE heeft my verhaald, dat de roode en blaauwe 
Soort gevonden wordt op een Eiland, dat in bezitting der Portugeezen is, leggende 
aan de Kuft van Afrika in den Atlantifchen Oceaan , onder de Evennachts-Lyn, het 
Liland van St. Thomas genaamd. Ik tekende deezen Vogel naar *t Leven, ten hui- 
ze van Sir CHARLES WageR, in den jaare 1736. Hy werdt vervolgens aan Sir 
HANs SLOANE prefent gedaan, die hem thans, in den jaare 1750, ten zynen Huize 
in Chelfca in * Leven heeft. WrLouarsy heeft, pag. 114, de befchryving ont- 
leend van den Afchgraauwen Pappegaay van ALDROVANDUS; door wien gezegd 
wordt, dat zy komen van Mina, een Indiaanfche Stad, en Arin zegt ‘er van, in 
zyn Hiftorie der Vogelen, Vor. 1. p. 12: deeze Soort komt uit Ooftindie. Ik oor- 
deel dat zy beiden mis hebben; alzo ik verzekerd ben, dat de genen, die wy ’er van 
bezitten, uit Afrika, en gemeenlyk over de Weftindiën, ons toegebragt worden door 
onze Handelaars op Guinée, die onze Suiker-Eilanden van Slaaven voorzien (*). De 
gemengeld Afchgraauwe en roode Pappegaay was nog niet befchreeven. 
BEADS HIE IEDER MEE DERNIER IPHONE HHA 
Berle Aaaah 
De Kleiner Groene Pappegáay (59). 
Deeze is een weinig kleiner dan de voorgaande Pappegaaijen , zynde van de groot- 
te eener middelflag Duive. Onderfcheidingshalve mag hy de Groene Pappegaay, 
met een rood , blaauw en geelen Kop, geheten worden; alzo dit by zyn groene 
Plaimagie heerlyk afiteekt ({). | 
De Bek is van eene witagtige Kleur, met zyne Punt en de zyde daar nevens don- 
ker, hebbende de Bovenkaak een Golfje of Hoek in haaren Rand, ter wederzyde. 
Aan het Grondftuk is, in ’t bovenfte gedeelte, een witte Huid, het Wasch genaamd, 
waar 
(*) [Cufusmodi omnes ex Mina Civitate D. Georgi Pfittacus Autumnalis. Linn. Swf. Nat. XII, Gen. 45. 
Indic4 adferri. afunt, zegt ArprovAnpus van den Sp. 27. Syt. Nat. X. Gen. 44. Sp. 31. Amerikaan- 
Afchgraauwen Pappegaay. ’tIs zeker, dat hy St. Geor- _ fche Pappegaay. Nat. Hift, IL, D. IV. Stuk, bladz, 266. 
ge del Mina, aan de Kuft van Guinée, daar mede be- (t) [Het Franfch Onderfchrift op de Plaat, le plus 
doeld, en dus geenszins in de plaats der afkomft mis- petit Perroquet verd, dat is de allerkleinfte Groene Pap- 
getaft hebbe, gelyk de Heer Epwarps oordeelt.] _ _ _pegaay, luide gebrekkelyk. Want die van Plaat LXIII, 
(59) Pfittacus viridis minor Occidentalis. Epw. Av. flegts-le petit genoemd, is kleiner dan deeze,} 
T, 164. Pfittacus Americanus, Biss. dv. IV. p. 293. | 
2 
