61 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
waat in de Neusgaten Zyn geplaätft. De Kringen rondom de Oogen zyn van een 
heldere Goudkleur, en de Oogen ftaan in een klein Plekje van een kaale witte Huid. 
Het Voorhoofd, tot aan de Oogen toe, is gedekt mer Scharlakenroode, het agter- 
fte van de Kruin des Kops met blaauwe Vederen. Van het Grondítuk der Onder- 
kaak, ter wederzyde van den Kop, ftrekt zig een Oranjekleurige rondagtige Plek. 
eN 
nederwaards uit onder ieder Oog; zynde het overige van den Kop, de Keel en Hals, 
groen ; het agterfte van den Hals, de Rug, Stuit en bovenzyde van de Staart, donker 
groen: het voorfte van den Hals, de Borft, Buik en Dyën, helderer groen; het 
Onderlyf, en de Dekveders onder aan de Staart, zeer licht groen, naar *t Geele trek- 
kende. De grootfte Slagpennen der Wieken zyn donker, met een weinig Blaauw 
aan de randen van de buitenfte Baarden der Vederen; die naaft aan dezelven volgen 
zyn blaauw getipt, en rood aan het onderfte van haare uitwaardfe Baarden; de bin- 
nenfte Slagpennen, die op de Stuit vallen, zyn groen, gelyk ook alle de Dekveders 
der Wieken, uitgenomen die van de zogenaamde Bafterd-Wiek , de groote Slagpen- 
nen bedekkende, welke blaauw zyn. De Schouder van de Wiek , die op de Borít 
valt, is geel. De Pooten zyn kort. Van de Vingeren ftaan twee voor-en twee 
agterwaards aan ieder Voet; die altemaal met een ruuwe gefchubde Huid, van eene 
Loodkleur of Afchgraauw, gedekt zyn, hebbende de Klaauwen donker. 
Deeze Vogel was in bezitting van de Gemaalin van den Heer CHARLES WAGFR;, 
die my met een Gezigt daarvan, ten Huize van gezegden Heer , op het Admiraaliteits- 
Hof, verpligtte. Mevrouw verhaalde my, dat dezelve uit de Weftindiën gebragt 
was, maar zy kor niet zeggen van welke Plaats. Ik heb de origineele Tekening 
met alle de befchryvingen van Pappegaaijen, welken ik vinden kon, vergeleeken; 
doch my is ‘er geene voorgekomen, die daar mede ftrookte: des ik geloof, dat het 
een tot nog toe niet befchreeven Vogel is. 
eenderde dende eee de ntt ded an Ai be i 
BE AA TILE | 
De Pappégaay met een Valks- Kop (6o). 
Deeze Vogel heeft ongevaar de grootte van een kleine Duif, en 1s merkwaardig, 
doordien hy naar evenredigheid de Staart langer heeft, dan gewoonlyk in die Pappe- 
gaaijen, wier Staartveders van gelyke langte zyn. Hy heeft den Bek zwartagtig of 
donker van Kleur, vry Haakig en met taamelyk diepe uitfnydingen aan de zyden van 
de Bovenkaak. De Neusgaten zyn taamelyk digt by elkander geplaatft in het Wafch;, 
dat het Grondftuk van de Bovenkaak bedekt. De Oogen hebben Kaneelkleurige 
Kringen en rondom zig een kaale Huid, van eene donkere of zwarte Kleur. De 
Kop is geheel met bruine Vederen gedekt, even als wy dit zien in fommige Valken; 
zynde het middelfte gedeelte der Vederen licht en de randen donker, het welk een 
_ bevallige fpeeling maakt. De Hals in de geheele rondte, als ook de Borft en Buik, 
zyn gedekt met fierlyke roodagtig purperkleurige Vederen, met Tippen of Franje 
van helder Blaauw, hetwelk een aangenaame verandering van Rood en Blaauw op 
gebroken dwarfe Lynen voortbrengt. De Rug, de Stuit en de bovenzyde der Wie- 
ken zyn fierlyk groen, de Tippen van de groot{te Slagpennen donker blaauw , en de 
bovenzyde van de Staart is groen, uitgenomen de zyd- Vederen, die donkerblaau- 
we Tippen hebben. De Dekveders aan de binnenzyde der Wieken zyn geelagtig 
groen, zo wel als de zyden des Lighaams onder de Wieken; terwyl de Slagpennen 
aan 
(6o) Pfittacus Orientalis Capite Accipitris. Epw. 4v. Pûttacus Accipitrinus. Linn. Syt. Nat. XII, Gen. 45: 
T. 165. Pfittacus elegans. Crus. Etot, 365. Raj. 4v. Sp. 38. Syjt. Nat. X. Gen. 44. Sp. 32, Bruinkop: 
32. Püttacus varius Indicus. Brass. dv. IV. p. 300, Nat. Hijt, 1. D. IV. Stuk, bladz. 267. 
