ee, VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
heele Kop, de Hals, het Lighaam zo wel boven als beneden, de Zyden onder de 
Wieken, de Dyën en Dekveders boven en beneden de Staart, zyn heerlyk Schar- 
lakenrood; doch het voorfte van den Hals en de Borft is lichter, met een weinigje 
eel aan de kanten der Vederen. De grootfte Slagpennen zyn rood, met groene 
Tippen; zo wel als de middelften; maar de drie of vier overigen, naaft aan de Rug, 
hebben in % geheel een zeer fchoone Hemelfchblaauwe Kleur. De Dekveders der 
Wieken, van de eerfte ry, zyn rood met groene Tippen, gelykerwys de Slagpen- 
nen, die zy bedekken: de kleinfte Dekveders zyn geheel rood, uitgenomen de to 
der Wiek, by het Gewricht, welke groen is, en de binnenzyden der Wieken zyn 
bleekrood, behalve de enden der Slagpennen, welke donker zyn. De Veders van 
de Staart zyn een weinig gepunt, die in ° midden langer dan de zyd-Veders, en al- 
len doffer roc dan die van °t Lighaam. De twee buiteníte Veders, en de Tippen 
van alle de anderen, zyn een weinig met Groen gekleurd. De onderzyde van de 
Staart is dof rood; de Dekveders onder aan de Staart (die in de Afbeelding niet vertoond 
worden.) zyn dof rood, met een heerlyk blaauwe Franje. De Pooten zyn van 
eene donkere of zwartagtige Kleur, en komen in gedaante met die van andere Pap- 
pegaaijen overeen; zynde de Vingers met zeer fterke Klaauwen gewapend. | 
Dit overfchoone en zeldzaame Pappegaaitje is het eenigfte in zyne Soort , dat ik 
immer heb gezien. Het ftondt opgezet en op een Stokje zittende, te koop in ’t Raam 
van een Poppen-Winkel te Londen, daar ik het kogt. De Verkooper kon my geen 
berigt geeven, van waar het was gekomen. Ik onderzogt het naauwkeurig ; eer ik 
er een Tekening van maakte, en bevond dat het de volmaakt Natuurlyke Huid 
had van een Pappegaay. Myn groote begunítiger, de Heer HANS SLOANE, heeft 
er , wegens de zeldzaamheid, een plaats aan gegeven, in zyne Verzameling van Na- 
turaliën, en daar werdt het gezien door een Heer, die zyn Ed. verzekerde, dat hy 
eens een van de zelfde foort in * Leven had gehad, en dat zyn Vrind, daar hy het 
van kreeg, hem zeide, hoe het van ° Eiland Borneo, in Ooftindie, gekomen was. 
Ik kan er nergens eenig Bericht van vinden, en geloof dus dat het nog niet was be- 
fchreeven. 
EA AT DENK 
De Lory-Parkiet (69). 
Dé Afbeelding ftel deezen Vogel in de Natuurlyke grootte voor. Schoon hy het 
Lighaam groen heeft , tegenftrydig met de andere Lories, wier Lighaamen ten 
rootften deele rood zyn, nogtans komt hy met de twee eerfte Soorten daar in over- 
een, dat hy de Kruin van ’ Hoofd zwartagtig blaauw heeft, en met alle de vier laatft 
befchreevene in de gedaante en Kleur van den Bek, de Voeten en de kaale Huid 
rondom de Oogen, als ook in het hebben van een roode Borft en Keel, In fchoon- 
heid van Kleuren en fierlyke fchikking van derzelver veranderingen, wykt hy voor 
geenen der gemelde Vogelen. 
De Bek is van een heldere Oranjekleur, taamlyk Haakig, en aan de kanten van de 
Bovenkaak golfagtig geboogen. De Neusgaten ftaan in een donker Wafch, aan het 
bovenfte gedeelte van den Grondfteun des Beks. De Oogkringen zyn roodagtig 
Oranjekleur , omringd met Plekken van eene kaale Afchgraauwe Huid. De Kruin 
des Kops is gedekt met donkere Vederen, die een fchoonen blaauwen Glans hebben, 
en 
(69) Pûttacus minor e coccineo viridis, Orientalis, Kab. I. T. 6o. fig. 2, 3. Pfittacus ornatus. Linn. Sy/% 
Epw. 4v. T. 474. Plttaca Indica varia. Briss. dv, Nat. XII, Gen. 45. Sp. 19. Syt. Nat, X. Gen. 44» 
p. 366. Avis Paradifiaca Orientalis elegantiflima. Szs. Sp, 14. Bonte Parkiet. Nar. Hijt, 1, D, IV,Sruw ‚bl. 251. 
