74 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
den van de Wieken en Staart, zyn van een bevallig Groen, trekkende noch naàr % 
Blaauwe , noch naar *t Geele ‚ maar de tuifte. middelmaat tuffchen beiden houdende: 
(In ’ kleuren, weet men, wordt het Groen door vermenginge van Blaauw: en Geel 
gemaakt.) Van onderen is de Vogel lichter groen, en meer naar geel trekkende dar 
van boven. De binnenzyden der Wieken zyn bleekagtig donker groen; wordende 
de Punten of Tippen van alle de Staartvederen. trapswyze zeer blaauw Groen en ge- 
heel blaauw naby de Punten, die taamelyk fcherp zyn. De onderzyde van de Staart 
trekt naar donker Groen: de Pooten en Voeten zyn van eene bleek paarfche Vieefch- 
_ kleur, komende in maakzel en. plaatzing der Vingeren met die van andere Pappegaai- 
jen overeen. je | 
Deeze Vogel bevondt zig ‚ in den Jaare 1736, in eigendom van. de Gemaalin van 
Sir CHaRLES WAGER, die my gebruikte, om denzelven voor haar af te tekenen, 
en de vryheid gaf, om er ook een Tekening van te maaken ‚ ten mynen dienfte. 
Haar Edele onderrichte my dat dezelve uit de Weftindiën gebragt ware. Ik heb de 
Vogelkunde van WiLLoUuGHBY doorbladerd , en ’er verfcheide lang geftaarte Pappe- 
gaaijen, allen groen van Kleur, in gevonden; daar hy bladz. 116 gewag van maake; 
doch welke altemaal, in eenige weinige byzonderheden, van. den. alhier befchreeve= 
nen verfchillende zyn, en, alzo hy ‘er geen Afbeeldingen van gegeven heeft, dagt 
ik het niet oneigen te zyn; zulks van deeze te doen, | 
Het gevleugelde Infekt, hier op een Takje zittende afgebeeld, is een Soort vart 
Kapel, welke de Wieken maar weinig met Dons bedekt heeft, zo dat zy zig in de 
geelagtige Plekken doorfchynend vertoonen. Het Lighaam. is beneden donkeragtig;, 
van boven bruiner. De Grond der bovenfte Wieken is geel en Oranje, door elkan: 
der gefehaduwd: de onderfte Wieken zyn Oranjekleurig: alle de vier Wieken ge: 
prenkeld, gevlakt en gezoomd met Zwart; maar de onderzyden der Wieken heb- 
ben langs den Rand kleine witte Vlakjes, die zig aan derzelver bovenzyden niet ver: 
toonen. My werdt verhaald, dat dezelve uit de Weftindiën kwam (%). 
EEE LD BERDE ed Ee ks 
Bk Ast LEXXI. 
De rood- en blaauw-Koppige Parkiet (71). 
Deeze Vogel is hier in de Natuurlyke grootte voorgefteld., Het is een fchoon klein 
groen Parkietje van de langftaartige Soort ; hebbende deszelfs Staart de middelfte Ve- 
deren langft en de zyd Vederen allengs verkortende. De hoeken, aan de randen 
van de Bovenkaak , zyn fcherper en korter afgebroken dan in eenige Pappegaaijen: 
De Bek is aan de Punt zeer Haakig, van eene lichte Afchkleur of witagtig van bo- 
Ven, en beneden wat donkeragtig gefchaduwd. De Neusgaten zyn in het Wafch 
geplaat{t, dat den Bek van het Voorhoofd affcheidt. De Oogkringen zyn geel of 
Oranje; hoedanig eene Kleur ook de kaale Huid heeft rondom het Oog, dat gantích: 
niet gemeen is. Het Voorhoofd, van den Bek tot aan het midden van de Kruin, 
is hoog of Scharlaken rood; zynde het overige van de Kruin, agterwaards, van eene 
fchoone Hemelfchblaauwe Kleur, die allengs verfmelt in het Groene, aan °t agter- 
fte van den Kop. Van de Oogen af langs den Hals, in de Nek, opde Rug, Wie- 
ken en Staart, is de Vogel taamelyk hoog groen, doch aan de Keel, Borft en de ge- 
heele onderzyde , lichter groen, naar ’ Geele trekkende. De Slagpennen der Wie- 
ken, 
(*) Papilio Heliconius Polymnia, Lenn. Sy/?. Nat. XIL. 40. T. 176, Pfittaca Brafiltenfis. Bass. Zv. IV. p… 339: 
Gen. 231. Sp. 58. Syft. Nat. X. Gen. 203. Sp. 47. Pfittacus-Canicu'aris. Linn. Syt. Nat. XIL, Gen.45. Sp: 
Nat. Hift. 1, D. XL. Stuk, bladz 23r. 16. Syt. Nats X: Gen. 44. Sp. IL Rood en Biaauw- 
(71) Pûttacus minor , Capite rubro ceeruleogae. Epw. Kop Parkiet. Nat. Zijt. LD. IV. Stuk, bladz, 247. 
Laar acb ed 
