50 



Ilabitus. Arbor grandis. Folia sparsa, coriacea. Flores 

 axillarcs , fasciculati. 



Obscrv. Willdenowius inslitncrat genus Scleroxylon, 

 quod postea abolitum, et species ejus ad Myrsine transla- 

 tae sunt. Igitur novum , diversumque genus Scleroxylon 

 hie exhibeo. 



1. Scleroxylon edule. 

 NuSve Caflris. 



Arb. Habui exlnhambaneMosambici ab Eq. Fornasinio. 



Arbor ingens ex litteris Fornasinii. Caudex, et rami 

 teretes , glabri , corlice quidquam cinereo , ligno duro, al- 

 bo. Rami alterni, juniores lantum minutissime puberuli, 

 et veluli pulveracei. Folia coriacea, sparsa, mediocriter 

 petiolata/ oblongo-ovala , alia obtusa , alia emarginata, ba- 

 si angusliora , margine inlegra , et subrevoluta , supra gla- 

 bra , pallide viridia , subtus tomenlosulo-argentina , uniner- 

 via , venis numerosis, tenuibus, patenter obliquis, siropli- 

 cibus , parallelis. Petioli tres-qualtuor lineas longi , supra 

 canaliculati, juniores furfuracei. Flores axillares, fascicula- 

 to-subseni, pedicellate alii retroflexi , alii cernui, alii ere- 

 cti in eodem fasciculo. Fasciculi prodeunt e squarais gera- 

 maceis, parvis, subrolundis, concavis , deciduis ; saepe 

 videntur extrafoliacei , quia folium delapsum est. Pedicelli 

 sesqui-bilinearcs , pubescentes , flore longiores , superue sen- 

 sim sensimque paulo crassiorcs. Flores parvi, vix ultra 

 lineam longi. Calyx sexfidus, pubescens , laciniis ovatis , 

 obtusis, raro aculis, tribus interioribus, alternis, paulo 

 ininoribus, primo omnibus connivenlibus in clavam , cxle- 

 rioribus superimpositis divisionibus interiorum , postea, et 

 praesertim in fructu patulis, persistentibus. Corolla alba, 

 calyce paulo brevior, scxparlita, laciniis liDearibus, apice 

 subspaUmlalis , et incurvis, appendicibus nullis. Stamina 



