EN ZELDZAAME VOOREN. 4 
een of andere Schip op de Theems ontfnapt: maar, na dat ’er deeze Aftekening 
van door my vervaardigd was, werd ik onderrigt van den Schildknaap Perer Turo- 
BALD , van Lambeth , dat een dergelyk Kat-Uiltje door een van zyne Schoorftee- 
hen was ingekomen. Sedert heb ik my verbeeld, dat het een Ínboorling van En- 
geland ware, hoewel weinig bekend : want; fchoon WirroucHsr twee of drie 
Soorten van Kat-Uilen befchreeven heeft, komt echter geene derzelven hier mede 
volmaakt overeen. Derhalve achtte ik het niet ondienftig, daar van de Afbeelding 
en befchryving aan ’t licht te geeven. Alzo deze Vogel in leven was, toen ik 
myne Waarneemingen daar omtrent in * werk ftelde, kon ik ’er de befchryvingte 
naauwkeuriger van maaken. Ik onderftel dat het Mannetje van deeze Soort fchooner 
zal Zyn dan het Wyfje. Hy kwam in eigendom toe, aan een Heer in gedapgre 
Parochie, die een Buurmaán was van mynen goeden Vrind, den Heer Joseru Ames ì 
_„Sekretaris van het Genootíchap der Oudheidkundigen te Londen, door wien my ge- 
degenheid bezorgd werdt om hem te zien. | 
vososssssesresssrrsrssssssesssTssssÏ 
EA At % 
De groene Brafiliaanfche Pappegaay (ro). 
Deeze Vogel is van grootte als een tamme Duif ‚ of als de Aschgraauwe Pappe- 
gaay met een roode Staart, hoedanigen men van de Kuft van Guinee in Afrika, 
overbrengt. Hy heeft een taamelyk fterken Bek met een haak en hoeken aan de 
zyden van de Bovenkaak, zynde de Neusgaten in het witte Wasch, dat het Grond- 
{luk van den Bek bekleedt, geplaatft, Ter wederzyde van den Kop heeft hy een 
breede; kaale Plek der Huid, van eene witachtige Kleur, dunnetjes befprengd met 
zeer kleine zwarte Veertjes. In deeze Plekken zyn de Oogen geplaatft, welke 
hoog geele of Goudkleurige Kringen hebben, met zwarte Oogappelen. De Ve 
ders op het Voorhoofd, naaft aan het Grondftuk van den Bek, zyn zwart: de Kruin 
des Kops is blaauw , t welk allengs groen wordt in de Nek. Hy heeft ook een zware 
te Vlak aan ieder zyde van de Onderkaak, welke opwaards puntig uitloopt. De 
Hals en het geheele Lighaam, zo wel van onderen als van boven, is groen. De 
Wieken zyn aan de buitenzyde ook groen; uitgenomen de groote Slagpennen, en 
eenigen van de eerfte ry der Dekvederen, over dezelven leggende, die fchoon He- 
melschblaauw zyn. De Slagpennen; naaft aan de Rug , hebben eene geelachtig; 
groene Kleur. De rand van de Wiek, in het bovenfte gedeelte, rondom het Ge. 
wricht, is rood, gelyk ook de binnenzyden der Wieken, uitgenomen een klei- 
ne fprenkeling van Groen in de kleinfte Dekvederen, De Stuurpennen van de 
Staart hebben, aan de bovenzyde, haare Baarden groen, die allengs blaauw wor- 
den aan de Tippen, maar de buitenfte Baarden van de twee buitenfte Vederen zyn 
over de geheele langte blaauw. Daar is een weinig roodheid naaft aan de Schaften in 
alle de Vederen. Geheel rood is de onderzyde van de Staart, die uit twaalf Pen- 
nen beftaar, allen aan de enden final, de middelften langft, de buitenften kort{t, Len 
dit maakt de Staart zeer puntig. | Een zwarte (chubbige Huid bekleedt de Pooten en 
Voeten, waar van de Vingeren twee voorwaards en twee agterwaards ftaan, gelyk 
in anderen van het Geflagt der Pappegaaijen , waar dit een Soort van is. De Klaau- 
wen Zyn zwart en fterk, Tusfchen de groene Veders aan de Schenkelen en de 
ZWate 
(ro) Pfittacus five Macao viridis Brafilienfis, Epw. Nat. XIL Gen. 45. Sp. 6. Sy/t. Nat. X. Gen. 445 
#v. V.p.ar. T. 229. Plitcacus Ara Brafilienfis viridis. Sp. 5. Groene van Brafil, Nat, Hift, L, D, IV. STUK, 
te 
Briss. Áo. IV. p. 198. Pfittacus Severus. Linn, Syft. - DG 24Ï. 
| De 2 
