EN ZELDZAAME VOGELEN, 27 
sessnssssssssssssssss NS ssnsessssssssssn ISIS: 
KAAT eV, 
Hei kleine Parkictje ‚ de Guineefche Mosch genaamd (23). 
_ De Kleine Roodkoppige Parkiët, die de bovenfte Figuur op de Plaat vertoont, is 
hier in haare Natuurlyke grootte afgebeeld. De Staart is kort ‚ en heeft de Ve: 
ders van gelyke langte. Ik heb alleenlyk drie Soorten van kleine Pappegaaitjes met - 
korte Staarten gezien: want de ‘middelfte Veders van derzelver Staarten zyn doors 
gaans taamelyk lang „en verkorten trapswyze tot aan de buitenfte Veders op de zyden, 
De Bek ís Oranjekleurig, haakig aan de Punt van de Bovenkaak; maar heeft 
geen hoeken aan de kanten, gelyk gemeen is in de meeftén van het Pappegaaijen= 
Geflagt. De Neusgaten ftaan niet in een Huid, die zig overhet Grondítuk van de 
Bovenkaak uitftrekt , maâr tusfchen de Veders van het Voorhoofd en den Bek, die 
in de geheele rondte, zo wel boven als beneden, omringd is met heldere toode of 
Scharlakenkleurige Veertjes, welken het geheele voorfte deel van den Kop, of dat men 
het Aangezigt zou kunnen noemen , beflaan. De Oogen vertoonen zig geheel 
zwart, hebbende geêne gekoleurde Kringen, gelyk in de meefte Pappegaaijen , en 
zyn omringd met kaale Plekjes van een lichte Aschkleur. Het agterfte van den 
Kop, de Rug ‘en bovenzyden der Wieken ‚ Zyn van een fchoon groene Kleur: de 
Keel, Borft, Buik, en Dekveders onder de Staart, zyn lichter groen , en meer 
naar % geele trekkende, dan die van de bovenzyde. De binnenzyden der Slagpen= 
nen van de Wieken zyn donker Aschgraauw, zo wel als derzelver Tippen uit- 
waards: de kleinfte Dekveders, binnen de Wiek, zyn zwart en de ränd van de 
Wiek; omtrent het Gewricht, ís blaâuw. De Stuit is met Hemelschblaauwe Ve- 
deren gedekt. De Dekveders aan de bovenzyde van de Staart zyn, zo wel als der= 
zelver twee middelfte Veders;, groen; maar de overige tien, vyf aan ieder zyde ; 
zyn eerft, by haaren oirfprong of Wortel, groën; dan volgt een dwarfe Baar; var 
Scharlakenroode Kleur: dan een fmaller Stréep die zwart is, en de Tippen der Ve- 
deren, eindelyk, zyn groen. De Dekveders van de Staart, boven en beneden, zyri 
zo lang, dat de Kleuren der Vederen niet gezien kúnnen worden; ten zy men de 
Staart een weinig uitfpreide. Zy zyn derhalve in de Afbeelding een Wwelnig korter 
gemaakt, om de fchoonheid van de Staart té vertoonen. De Pootèn, Voeten en 
KSlaauwen ; waren in deeze van éen donkere Kleur, gelyk die van andere Pappe- 
gaaijen. Het was een Mannetje: in de Wyfjes is de Kop bleeker rood, eén de rand 
van de Wiek , omtrent het Gewricht, geel van Kleur. Ik heb eenigen van deeze ; 
die opgezet zyù. | Ie ie Rn Ee Ee 
Men brengt deeze Parkietjes van Guinee, aan de Kuft vän Afrika, en Zy zyn 
by ons geimeener dan eenige andere Soort van Parkieten. WirtouGusy heeft eeri 
lange befchryving van deezen Vogel uit Crusius gegeven, en zegt, dat het eerì 
Inboorling is van Ethiopie. Zie zyne Ornitbolagie, p. 119. BaRBOT geeft in 
_zyne Hiftorie van Guinee, in ’ Engelsch, p. 220, een Afbeelding en redelyk 
volkomene befchryving daar van, zeggende, dat het veel fchade doet aan de Koorn: 
landen. ArgiN heeft dit Parkietje in zyne Hiftorie der Vi ogelen, Vol. IIL Pp. 15, be: 
fchreeven en afgebeeld, zeggende; zonder eenig gezag, dat -het uit Ooftindie af. 
komftig is. SEBA noemt hetzelve; Vol. p. 4o, de Kleine Parkiet van Amerika, die 
met 
(25) Púttacús minirhus Capite tubro, vulgö Pasfer 387. Píittacus püllarius. Linn. Syft. Nat. XII Gen, 45. 
Guineënfis diëtus. Eow. Av. V. p. 54. T. 237. f. r. Sp. 45. Syf?. Nat, X, Gen. 44. Sp. 35. Guineesch Pars 
Píittacus parvus viridis ex Indiâ Orientali. Ars. 4v. III, kietje. Nat, Hill, I, D, IV. Stuk, bladz, 469. 
TE. 15. p. 15. Plttacula Guineënfis. Briss. Av, IV. p. G 
