30 VERZAMELINGT van UITHEEMSCH E 
en gekopieerd door een talryke Schaar van derzelver Navolgers ' niets zyn dan de 
vedagre. Kaapfe Ezel „welken fommigen van de oude ‘Reizigers rend nn 
hebben, uit hoofde van 2yne grootte, anderen een Wilde of Woud-Ezel, in 
gens de gelykenis van Zyne Ooren, Maanen en- Staart, naar die van dat Schepze A 
EEE SISSI SISI SIENSISI SESSIE EREN 
| Pele A hk 
Het IWifje van. den Kaapfên Ezel (27). 
Dit fraaije Dier was levendig ‚met het Mannetje; overgebragt van de Kaap der 
Goede Hope; doch „alzo het Mannetje , voor dat zy te Londen kwamen ‚geftorven 
was, heb ik hetzelve. niet gezien. Dit Wyfje, heeft verfcheide Jaaren ten huize 
van zyne Koninglyke Hoogheid, den Prins van Wales, te Kew, geleefd, | 
In grootte en geftalte zweemt het véel naarden voorgaanden. Om van deszelfs 
algemeene Kleur te fpreeken; (de Streepen uitgezonderd, die altemaal zwart zyn: ) 
de Kop „de Hals, „het bovenfte des Lighaams en. de. Dyên ; hebben eene geelach- 
tige licht bruine „Kleur:‚de Buik, Pooten;-en het end van, de. Staart, zyn. wit. 
Aan de Leden der Pooten heeft het zulke Doorens, als wy-in Paarden zien: de Hoe- 
ven zyn zwartachtig: de Kop is een weinig anders-dan in-de laatftbefchreevene. ge- 
_ftreept: de Maanen zyn zwart en‚wit: de Ooren van de zelfde Kleur als het Lyf, 
Op * Voorhoofd is een weinig wit: het-heeft verfcheide breede Streepen rondom den 
Hals , die aan deszelfs onderzyde fmal worden. Een zwarte Streep loopt langs de 
Ruggegraat en een gedeelte. van de Staart „ en een andere langs het midden. van-den 
Buik heen. De Streepen op het, Lyf:komen van de Ruggeftreep af, en fomtnigen 
derzelven loopen Vorkswyze aan, de zyden van het Lyf, anderen inenkelde Spitfen 
_uit, en daar tusfchen zyn eenige langwerpige Vlakken. Het Kruis is op eene meer 
verwarde onregelmaatige, manier gevlakt; De twee zyden van dit Dier, zo wel als 
van het hier voor befchreeven Mannetje „ waren zeer eenvormig getekend. 
Het Geluid, °% welk dit Dier maakte, was zeer van dat van. een Ezel verfchile. 
lende, en geleek meer naar het verwarde geblaf van een Bulhond. „Het fcheen van: 
een wilden aart en zeer koppig te zyn: niemand durfde het naderen uitgenomen een 
Tuinier in °% Prinfen dienft, die gewoon was ’er Voeder aan te geeven, en dees’ kon. 
het beryden. Ik zag hetzelve een groot Peperhuis vol Tabak, met Papier en al, 
opeeten, en men verhaalde my ‚dat het Vleesch zou eeten en allerley foort van. 
Voedzel „ welk men ’er aan wilde. geeven. Ik onderftel, dat zulks van noodzaaklyk-. 
heid of van gewoonte kwam „ :in:deszelfs lange Reis op Zee: want het zal ontwy- 
felbaar natuurlyk Gras. of „Kruideneeten , gelyk een Paard of Ezel. Nooit zag ik 
een Huid gelyk deeze overgebragt ; ’t welk maakt dat het veel grooter zeldzaamheid 
is dan het Mannetje. Ik onderftel dat de Huiden der Wyfjes niet zo fraay geacht 
worden te zyn als die der‘ Mannetjes, en-dat menze om die reden niet. overbrengt. - 
Het Wyfje.is tot nog, toe niet afgebeeld of befchreeven geweeft. | 
Jor Luporpuus befchryft; in zyne Hiftorie van Ethiopie of Abysfinie, (Eng. 
_Vertaaling p. 56) den Zebra, en zegt, dat dit Dier in de Bosfchen van dat Land ge- 
vangen wordt „maar aldaar zo zeldzaam is „ dat men het, tam gemaakt zynde, tot 
een hoogen Prys verkoopt; achtende het een bekwaam prefent te zyn voor een 
Souverein Vorft, „In de Verzameling van Reizen, te Londen, in Quarto, door 
AsTHLEY uitgegeven in ’t jaar 1745 , kan men by een verzameld vinden, wat vee- 
le Hiftorie-Schryvers en Reizigers gezegd hebben van den Wilden Ezel of Zebra. 
d See (Zie 
(27) Zebra foemina. Eow. 4v. V. p. 29. T. 223. Zebra Authorum, Linn. -Syft. Nat. XI, utfupra. 
