\ 
EN ZELDZAAME VOGELEN. 43 
Berigt, in een Brief aan den Heer COLLINSON, * welk ik verlof kreeg te kopiee- 
ren, luidende hetzelve als volgt. | | 
‚… Het is ‘een fclioone Vogel, wanneer hy zig in zyne pragt vertoont, dat is, 
'» Wanneer hy zyne Staart als die van een Kalkoen úitfpreidt, en een Krans van Ve- 
» deren rondom zyn Hals uitfpant gelyk een Kraag , wandelende zeer Staatelyk 
' met een gelyken tred, en een Geluid maakende , % welk eenigermaate naar dat 
“ van eerie Kalkoen gelykt. Op dat oogenblik moet de Jaäger Vuur op hem gee- 
„ ven, anders vliegt hy „ eensklaps, wel twee of driehonderd Schreeden ver, eer 
> hy weder op den Grond gaat zitten. Daar is iets zeer aanmerkelyks in * gene wy 
„ alsdan Kloppen noemen , ’t welk zy met hunne Wieken doen, door met dezel- 
» ven tegen hunne Zyden te {laan, gelyk de Jaagers zeggen. Zy flaan op den. 
„Stam van een omgevallen Boom, die veele Jaaren op den Grond gelegen heeft, 
„ en beginnen hunne Kloppingen trapswyze, met een tusíchentyd van omtrent twee 
… Sekonden „ herhaalende dezelven al fchielyker, tot dat zy een Geluid van verre 
maaken of het donderde. Dit duurt van het begin af omtrent een Minuut, dan 
…„ houdt het omtrent zes of agt Minuuten op, en begint van nieuws af aan. De 
‚ Klank is bykans een Kwartier gaans ver hoorbaar, en hier aan worden zy door 
„ de Jaagers ontdekt, en veelen van hun gedood. Ik heb ‘er menig een in dit pos- 
„ tuur-gefchooten , maar dezelven nooit zien Kloppen; dewyl ze my doorgaans 
> eerft zagen, en dus daar mede ophielden. In ’ Voorjaar en Najaar doen zy dit 
 gemeenlyk, des morgens omtrent te negen of tien Uuren, en s° namiddags om 
„ vier of vyf Vuren. Hun Voedzel is voornaamelyk Besfen en Zaaden, die op’ 
„ Land voorkomen: hun Vleesch is wit en zeer Smaakelyk. Ik geloof dat zy maar 
„ eens in * Jaar, en wel in Voorjaar, broeden, brengende twaalf of veertien Kui- 
„ kens op, die zig tot in °t volgende Voorjaar by elkander houden, Veelen hebben 
… hun beft gedaan, om de Jongen op te voeden en tam te maaken, doch dit is hun 
‚niet gelukt. Als men de Eijeren door een Hen laat uitbroeden, neemen zy wel 
… haaft de wyk naar de Bosfchagie, alwaar zy of middelen vinden om van te lee. 
ven of omkomen”. De Brief, waar uit dit getrokken is, was gedateerd Penfyl- 
vanie, den 15 July 1750. Dn | 
Om verder de Hiftorie van deezen Vogel op te helderen, fchreef ik aan den Heer 
Brooke van Maryland in Noord-Amerika, zig thans (in Mey 1752) te Londen 
bevindende, of hy de goedheid wilde hebben, van my zo veel Berigt, als hy in 
ftaat was, te geeven aangaande den Vogel, die Faifant genoemd wordt in de Pro- 
vinciën van Penfylvanie, Maryland, enz. Zyn Éd. verpligtte my met een voldoe= 
nend Antwoord, in een Brief , waar van ik her volgende Uittrekzel gemaakt heb, tot 
_de Hiftorie van dit Gekraagde Veldhoen betrekkelyk. | 
_ De Faifant broedt in alle deelen van Maryland, eenige Landfchappen aan de 
> Ooftelyke Kuft uitgezonderd. Zy leggen haar Eijeren in Neften, welken zy van 
„ afgevallen Bladen maaken, *t zy aan de zyde van omgevallen of by de Wortels van 
„ nog overend ftaande Boomen. Zy leggen van twaalf tot zeftien Eijeren. De 
… tyd dat zy broeden is in ’t Voorjaar, maar hoe lang weer ik niet: waarfchynlyk 
„ drie Weeken, om dat de Hoenders zo lang zitten. Een Jongen zynde vond ik 
‚haar Neften, en poogde de oude Faifant te grypen doch dit gelukte my nooit. Zy 
„ liet my byna de Hand op haar leggen, eer zy het Neft verlaaten wilde, en toen, 
„alsof zy my door lift van het Neft wilde aftrekken, flodderde zy een honderd 
… Schreeden, of wat meer, voor my uit: zo dat ik geduurig haar meende te zullen 
… kunnen vatten. De Kuikentjes verlaaten het Neft zo dra zy uitgekomen zyn , en 
„leeven, naar ik geloof’, in ° eerft van Mieren, kleine Wormpjes en dergelyke zaa- 
„ken. Wanneer zy ettelyke Dagen oud zyn, weeten zy zig zo flim onder de Bla- 
3 den te verbergen, dat het zeer moeielyk is hun te vinden. Verder aangroeijende 
„> aazen zy op Besfen, Vrugten en Graanen of ander Zaad. Druiven geluften haar 
| Ee en » ook, 
