s0 VERZAMELING van UITHBEMSCHE 
jer: en Jamaika het Winter-verblyf mag zyn. Deeze Vogel, geloof ik, is de opa 
_lettendheid van Sir HANS SLOANE ont{napt. Ík kan?er niets, in zyne Hiftorie vart 
-famaika, mede overeenkomftig vinden. Doftor BROWNE meent dat het een Trek: 
vogel is, op Jamaika overkomende, en zegt, dat dezelve niet veel Nooten op zy 
Zang heeft, maar luid en aangenaam. Zie het Berigt daar van in deszelfs Natuur: 
lyke Hiftorie van Jamaika, p. 476. 
SSSISTSSSI SIS SISSI SISI SIS ES SISI SISISISISISI SISSI ESES GES 
El Ae 
Twee Penfylvanifcbe G oudbaantjes. (44). 
_Deeze Vogeltjes zyn hier in de Natuurlyke grootte vertoond. De zivaarte vätt 
het bovenfte op de Plaat was , als elf drooge witte Erwten; en die van het onderfte 
als agt zodanige Erwten; waar uit men eenigzins hunne verfchillende Lighaams 
grootte kan opmaaken. Zy waren beiden droog bewaard. __ | | 
__Hert bovenfte kan men Robynkoppig noemen. Deszelfs Bek is zwart: de Kop; 
de \ek, Rug en Stuit, van eene donkere Olyfgroene Kleur; die donkerft aan den 
_ Kop is en lichter op de Stuit. Het heeft op den Kop een Vlak van eene uitermaate 
_fchoon roode of fchitterende kleur. De geheele onderzyde, van den Bek tot äan de 
Staart, is licht geel of Roomkleurig; een weinig donkerer aan de Keel en Borft dar 
aan den Buik. De Dekveders der Wieken zyn Olyf kleur, met Roomkleurige 
Tippen, ’% welk twee witachtige Streepen tnaakt, dwars over ieder Wiek. De drie 
Slagpennen, naaft aan de Rug, zyn zwart of donker, met Roofnkleürige kanten; 
de overige, ook zwartachtig , hebben {malle groenachtig geele kanten: maar de onder. 
enden der Slagpennen, daar de lichte tippen der Dekvederen op dezelven vallen; 
zyn geheel zwart. De binnenfte Dekveders der Wieken zyn Roomkleurig ei de 
binnenzyden der Slagpennen Aschgraauw, miet fmalle lichte randjes aan haare bin- 
nenfte Baarden. De Staart is zwartachtig, hebbende de Veders geel groen gerand; enì 
van onderen Aschgraauw. De Pooten , Voeten en Klaauwen, zyn donker: Dee- 
ze befchryving raakt het Mannetje. Het Wyfje van de zelfde Soort, ook inede- 
gebragt, verfchilt ‘er in  minfte niet van, dan daar in, dat het geene roode Vlak 
op den Kop heeft. Het was even zwaar als het Mannetje. en 
… Her onderfte Vogeltje, dat men Goudkoppig noemen kan, werfchilt wederom in 
% allerminfte hiet van het andere, dan daar in, dat het kleiner is, hebbende de Vlak 
“op den Kop langer en van eene Oranje geele Kleur; met zwart gezoomd; en een 
wit Streepje aan het Grondítuk van de Bowenkaak. | | | 
Deeze Vogeltjes waren, door mynen Vriend den Heer Wirmram BARTRAM ; 
van Penfylvanie overgezonden. Hert bovenfte oordeel ik, wegens deszelfs overtreffen: 
_de grootte , en de Vlak, die het op zyn Kop heeft, een verfchillende Soort te Zyn; 
_nooit te vooren afgebeeld of befchreeven en onderfcheiden van het Goudkoppige, dat 
men by veele Aurheuren vindt. Ik heb ontdekt, dat dit een Inwooner is van A mes 
rika, van Jamaika tot in onze Noorder Volkplantingen op het Vafte Land zen var 
Bengale in Ooftindie tot in Engeland, in het oudtyds bekende gedeelte des Aards- 
_ kloots (*)e | | 
| De 
(44) Regulus Vertice Rubini coloris : Regalus cris- willen geeven ‚dat hetielvé- het gewoone Erpe 
tatus five ‘Yrochilus antiquorum, Epw. dv. V. p. os.” fché Goudhaantje „ de Reeulus- criftatus der Autheus 
T. 254 Calendula Penfylvanica. Brrss Av III. p. 584. ren, zy. Caresny verzekert ook van zyn Rood gez 
Calendula Id, p. 579. Motacilla Calendula & Regulus. _kuifde Winterkoningje , dat hetzelve zo wel in En | 
Linn. Syft. Nat, XII. Gen. 114. Sp. 47, 48. Goud-” land voorkomt als in Amerika, Zie de IL Band. van 
_ haantje. Nat. Hij. 1, D. V. Srur, bladz. 58g. _dit Werk, p. zor. PL CX. 1 ; » Vä! 
(*) De Heer Epwarps {chynt hier te kernen te B 
