52 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
SSS SS ESSE SESSIES HES 
Pe KR TEV 
De geèle Roodkop wan Penfylvame (46.) 
De beide Afbeeldingen, op deeze Plaat, zyn in‚de Natuurlyke grootte naar opge: 
vêtte Vogeltjes getekend. De onderfte is de Roodkop. Dezelve heeft den Bek dun, 
{cherp gepunt en zwart van Kleur; de Kruin van den Kop rood; de bovenzyde, van 
den Kop tot aande Staart, Olyfgroen; de onderzyde, van de Oogen en Bek tot aant 
de Staart, helder geel, maar de Borft en Buik zyn met rood gevlakt, langs de Schaf 
ten der Vederen. De Wieken en Staart zyn donker, hebbende alle de Vederen met 
Geel gerand, uitgenomen eenigen der langfte Slagpennen, die geheelenal zwartach- 
tig zyn. De binnenfte Dekveders der Wieken zyn geel, en de inwaardfe Baarden 
van de Slagpennen donker, met Geel gerand. De onderzyde van de Staart is geel. 
De Pooten en Voeten zyn van maakzel als in de meefte andere kleine Vogeltjes 
ên donker Vleeschkleur. gt 7 den | 
Dit Vogeltje behoorde aan wylen Mejuffrouw Sidney Kennon;, Wroedvrouw vän de 
Koninglyke Familie, % Is niet bekend van waar het kwam; maar ik heb deszelfs 
Vaderlärid ontdekt. ’t Gene ik vaftftel daar van het Wyfje te zyn, (dewyl het in 
grootte, maakzel en Kleuren, volmaakt daar mede {trookt, hebbende de Kleur 
flegts wat bleeker,)) werdt my door gedagten Heer BAR TRAM uit Penfylvanie toe: 
„gezonden, met het volgende Berigt. „ Het bezoekt ons in Maart, en is een zeef 
„ eenzaam Vogeltje, onthoudende zig altoos in digte Boschjes, en aazende op In: 
‚ fekten, welken het op het laage Geboomte vindt. Zelden komt het in hooge 
‚‚ Boomen. Zy broeden in Penfylvanie niet, maar trekken verder Noordwaards %_ 
___ Het witflaartige Kofibrietje (*). 
_ De bovenfte Afbeelding ftelt hetzelve voor. Het heeft den Bek lang en dun, naat 
beneden geboogen ;, zwart van Sleur aan de Punt en aan °t Grondítuk lichter. De 
geheele Kop, de Nek, Rug, de kleinfte Dekveders der Wieken en de Borft, zyn 
van eene groenachtig bruine Kleur, welke, door de verfchillende af kaatzingen van 
het Licht, in een Koper- of Goudkleur verwisfelt. De twee middelfte Veders van 
de Staart zyn eveneens gekleurd, maar de overige agt, (want het hadt ’er tien) 
zyn wit; uitgenomen dat de twee buitenften, aan ieder zyde, met donker een 
weinig gewolkt zyn aan haare Tippen. Het heeft een horizonraale Baar, van licht 
roodachtige Kleur, dwars over de Keel. De Buik en Dekveders onder aan de Staart 
zyn donker witachtig; de Wieken van eene donker paarfche Kleur, zo wel van bine 
nen als van buiten + de Pooten en Voeten zeer klein en witachtig. a 
Dit Vogeltje werdt gezegd een Inboorling te zyn van Suriname. Het was my door 
_mynen Vriend, den Heer JAMES LeMaN, geleend. Doktor BROWNE zegt, in zyne 
Natuurlyke Hiftorie van Jamaika, dat de Kolibrietjes aazen op den Honig der Bloe- 
men; welken zy al vliegende inzuigen; begeevende zig van de eene Bloem of Boom _ 
op den anderen met een onbegrypelyke vlugheid. Ik geloof, dat geen van deeze 
beide Vogeltjes tot nog toe afgebeeld of befchreeven ware. 
SSS SSS SS ESS SS SSS Ss SS SSS SSS SELS 
| B BEE ASA NEVI 
De Geelffaartige en gevlakte geele Vliegenvanger (47). 
Deeze Vogeltjes zyn beiden ook in de Natuurlyke grootte afgebeeld. Ik oordeel, 
uit de figuur van hunne Bekken, dat zy op Infekten aazen. | B 
(46) Avicula lutea Vertice rubro, Enw. Ao. V. p. 
99. E. 256. Ficedula Penfylvanica erychrocephalos, 
Berss. 4v II p. 488. Motacilla petechia. Linn. Syft. 
Nar XIL Gen. rr4. Sp. 30. 
(*) Mellivora Caudâ albâ, Epw, 4v. V. p. roo. T. 
256. Polytmus Surinamenfis. Briss. Av. IIL p. 674. 
‘Frochilus leucuras, Lin. Sy/E. Nat, XII, Gen. 66. Sp. 6. 
(47) Mufcicapa Cavdâluteà & lutea maculata, Eow. 
dv. p. zor. T. 257, 
