EN DELDZAAMENOGRELEN 9 
DE verder rederwaards, Ì zwart, En daar is een-zwarte Vlak, ter wederzyde van den 
_Kop; naar agteren of ten deele onder de Oogen, alwaar de zyden van den Kop en 
als, voor ’t overige, Wit Zyn. Ook loopt “een witte'Ring om het agterfte van 
den Hals. De Borft „Buik, Dyën en Dekveders onder aan de Staart, zyn insgelyks 
wit, maar een weinig met een donkere Kleur gewolkt aan het onderfte van den Buik, 
De Rug en Wieken zyn gedekt met roodachtig bruine Vederen, in midden zwart 
De eerfte ry der Dekvederen is donker met witte gr ippen: de tweedery heeft dezel- 
ven-ook en dit maakt twee witte Streeken dwars over de Wieken. De zyden van 
het Lyfen de binnenzyden der Wieken zyn licht Aschgraauw , met Aaauw rood 
een “weinig. gewolkt: de Staartpennen donker , gerand met licht bruin » dat naar °% 
Aschgraauwe trekt. De Stuit en Dekveders van de Staart zyn van de zelfde Kleur. 
de Pooten en Voeten Vleeschkleurig. Te | wal 
Het onderfte Vogeltje, dat ik het Wyfje onderftel te Zyù van deeze Soort, vers 
fchilt naauwlyks in eenig opzigt van het andere, dan dat het de zwarte Plekken aan 
de Keel ende zyden van den Kop, als ook den witten Ring rondom den Hals, niet 
heeft. Het onderfte van deszelfs Bek is aan het Grondítuk geel, en van daar loopt 
wederzyds een rood Streekje. De Kopen Hals zyn hier licht Aschgraauw, daar zy 
in ‘t-aridere wit waren, en de onderzyde is donkerer wit. De kanten der Staartve- 
deren zyn ook lichter. In alle ‘andere opzigten komen zy, ten naaften by, overeen. 
‘Het bovenfteVogeltje was my „doof mynen goeden Vrind, M. Tromas KNowr- 
TON, van Landesburg in Yorkshire, gezonden. Het onderfte ontving ik van Mr. 
BARTRAM, die in Penfylvanie, en dus in Noord-Arnerika , woonachtig is. Ik 
denk derhalve dat zy tot die Vogelen behooren, welke zo wel in de oude als in de 
nieuwe Wereld huisveften. Het Mannetje is-befchreeven door WirrLoucner, Pag. 
252, die zegt, dat menze in Stirie en Carinthie vindt, doch níet geweten fchynt te 
hebben, dat het Ínboorlingen van Engeland zyn. Dit ontdekt hebbende, en dat Zy 
tevens ook in Amerika woonden ; oordeelde ikze een plaats in dit Werk te verdie- 
nen, ALBIN heefteen Vogeltje „dat hy de Berg-Mosch tytelt, in Af beelding gebragt, 
_doch dit is de Aiet Mosch , door WirLoveunsy, pag. 269, befchreeven , welke ik 
ook ontdekt heb een Atnerikaanfche'te zyn, als hebbend ’er zo een ontvangen van 
de Hudfons-Baay. | | 
AE Et nnb ant a a aen bent ate nd tesamen 
bb A AW _LX. 
De lang flaartige Mosch en de bruine W laschvink. 
Deeze Vogeltjes zyn insgelyks in de Natuurlyke grootte voorgefteld. De lang- 
ftaartige Mosch (*) heeft den Bek van eene helder roode Kleur en korter dan die 
der gewoone Mosfchen is. De Kruin van den Kop, de Nek, Rug, Stuit en Wiee 
ken, zyn helder bruin, naar Oranje trekkende, maar het middelfte der Vederen is 
zwart. De Borft is van de zelfde Kleur, maar bleeker en zonder zwarte Vlakken;, 
tot aan het midden toe. De zyden van den Kop, de kleine Dekveders der Wie- 
«ken, de Buik, Dyén en Dekveders onder aan de Staart, zyn wit. De kort{te 
Veders van de Staart zyn donker, met een weinig bruin aan derzelver buitenfte en 
witte Vlakken op de binnenfte Baarden. Over deeze Veders heen vallen vier an- 
deren van zeer groote langte , naar het Lighaam te rekenen van den Vogel; zynde 
de twee middelfte derzelven omtrent een Duim langer dan de zydelingfe, en En 
ie | a an —_dee- 
(*) Paffer Caudâ longifimâ. Eow. Av. II. p. 126. Principalis, Linn. Sy/?, Nat, XII, Gen. zzo, Sp. 32, 
L. r7o, Vidua Angolenfis, Briss. Zop. 80. Emberiza 
VIIL Deel, | C 
