EN-ZELDZAAME VOGELEN. 
dat de Wieken en Staart in de zyne bruin waren, en 
blaauwe trekkende. Hy zegt, dat de W yfjes allen 
derlooze Boomen, in de Winter, hun Voedzel zi 
zegt, dat zy in Penfylvanie van % Zuiden komen in April, en aazen op de Infekten, 
welke zy vinden op de Bladen en Knoppen der Boomen, gaande daar mede het 
grootfte deel van den Zomer voort, en hy gelooft dat zy aldaar broeden, hoewel 
hy nooit eenigen van derzelver Neften vond. Volgens CaresBy kunnen zy den 
Winter doorftaan in Karolina, % welk veel Zuidelyker gelegen is dan Penfylvanie, 
| De grootfte Vogel of Strandlooper komt ook, zegt de Heer BaRTRAM, van ’ 
Zuiden, indie zelfde Maand, in Penfylvanie. Hy opende het Wyfje, en vondt 
er taamelyk groote Éijeren in, maar by toeval verloor hy hetzelve, zo dat de Vo- 
gel, aan my gezonden , een Mannetje is, Zy blyven , zegt hy, het grootfte 
deel van den Zomer in dat Land. Ik geloof dat deeze Vogels zo wel in Europa 
zyn als in Amerika; want in ’ Jaar 1743 werdt my ‘er een gezonden door wylen 
mynen Vriend, den Heer Baronet ROBERT ABDY , welken hy naby zyne Luft- 
plaats ALBINS, in Esfex, hadt gefchooten.  Deezen bevond ik een Wyfje te zyn, 
en het verfchilde in geenen deele van den Amerikaanfchen Strandlooper, dan daar 
in, dat het geene Vlakken van onderen hadt, uitgenomen aan den Keel, alwaar 
eenige kleine langwerpige Vlakjes van dien aart waren, langs de Schaften der Ve- 
deren. „Uit myne aanmerkingen by de Tekening van het Wyfje blykt, dat het my 
in de Mey-Maand gezonden was, en ik geloof dat het een Trekvogel zy, die zeer 
zelden voorkomt in Engeland. | | 
re 
graauw zyn in de myne, naar °% 
bruin zyn, en dat menze op Bla- 
et zoeken. De Heer BARTRAM 
CAE WOO OMEN Hent td bb eaten ee Ed aan daten daens 
ble As A Tau | 
De binfle Vater Hen (*) en bet Geele WV interkoningje. 
Deeze Vogels zyn ook op de Plaat onmiddelyk naar ’ Voorwerp ge-etft, en 
beiden in de Natuurlyke grootte afgebeeld. De onderfte is het Warterhennetje , ’% 
welke den Bek of Sneb zwart heeft, uitgenomen het Grondftuk van de Onderkaak, 
't welk roodachtig is, zynde de Kop t' eenemaal zwart. Het agterfte van den Hals, 
de Rug, Wieken en Staart, zyn bruin, aan den Hals wat uit den rooden gemar- 
merd: op de Rug en Stuit met witachtige dwars-Streepen, doch de Wieken en 
Staartveders gefprenkeld met ronde witte Vlakken. De binnenfte Dekveders der 
Wieken zyn Aschgraauw, overdwars met wit getekend. De rand van de Wiek is 
ook wit. De binnenzyden der Slagpennen en de onderzyde van de Staart zyn Asch- 
graauw. Het voorfte van den Hals en Borft is blaauwachtig Aschgraauw of Ley- 
kleurig. De Buik en Dyën zyn gedekt met donker bruine of zwartachtige Vede- 
ren, overdwars gemengeld met eene witachtige Aschkleur. De Dekveders onder 
aan de Staart zyn wit: de Vingers lang gelyk in alle Waterhoentjes , en hebben 
{malle Vliesjes op zyde, gelyk de grootfte Soort derzelven. De Pooten en Voe- 
ten zyn bruin. | | ds | | 
De bovenfte Afbeelding vertoont het Geele Winterkoningje (4). De Bek, Poo- 
tenen Voeten van hetzelve zyn zwart. De Kruin van den Kop, de Nek, Rug, 
Stuit, 
(&) Gallinula Chloropus minima. Eow. 4v. IL. p. Oenanthe fufcolutea minor. SLoan. Jam. IL, p. 3ro, 
142. Ì. 278. [An pertinet ad Tringam pufillam. Linn. Ray, 4v. 186, Catesn. Car, 1. p. 63. T. 63. Mora. 
Sy/t, Nat. XIL Gen. 87. Sp. 20, que Colore parum _cilla acredula. Faun. Suec. IN, 237. Varietas Mota 
differt, magnitudine fere convenit & habitat in Indiâ _cille Trochili. Linn. Sy/t. Nat. XIL, Gen. 114. Sp, 4 
Occidentali? Vid, Briss. 4v.V.p. 222. T.25.f.2.] Zie Nat. Hift. 1. D, V. Stuk, blad, 24de 299 
(1) Regulus lateus, Epw. Av. IL p. 143. T. 278 
ll. Dee. | E 
