40 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
pen, van het Lighaam af gerekend, tot aan den tip van de Wiek reikt; % well, 
een beftendig Kenmerk is van het Geflagt der Kwikftaarten. Hoewel deeze Vogel 
zo veel gelykt naar eenigen der bekende Leeurikken, ben ik nogthans; by naauw- 
keurig onderzoek, verzekerd geworden, dat het een Soort is, nooit te vooren af: 
gebeeld of befchreeven. Hy is aan Europa en Noord-Amerika gemeen. Ik heb 
hem in de nabuurfchap van Londen aangetroffen. Be 
„De Bruine Chincefche Paauw-Oog-Kapel (*), heeft de bovenzyde fterk donker- 
bruin. De bovenfte Wieken hebben ieder een groote zwarte Vlak of Oog, bevat- 
tende twee kleine witte Vlakjes en ten deele omringd zynde met Oranjekleur. De; 
Onderwieken hebben kleine zwarte Vlakken aan den omtrek van den Rand met liche, 
en: witachtige plekjes in 2% midden. De onderzyde van de Kapel is donker, trekken- 
de-naar Roozekleur en gemengeld met helderer en donkerer deelen ; hebbende ook 
eenige kleine donkere Ringetjes. 
Ik ontving den boven befchreeven Vogel van den Heer Wir. BARTRAM van 
Penfylvanie, die my berigt gaf, dat zy zig aldaar het eerfte in de Maand Maart, op 
haar vertrek Noordwaards, vertoonen en dat men ?er in ’t end van Mey geene meer 
gewaar wordt. 
P L AA T LXXXVIIL 
De Goudkruinige Vliegenvangers , Mannetje en IP yfjje (f): 
Deeze Vogeltjes zyn in de Natuurlyke grootte afgebeeld, en onmiddelyk naar 
Leven op de Plaat gegraveerd. __ 
‚ Het bovenfte, dat ik onderftel het Mannetje te zyn, heeft een dunnen Bek, die 
zwartachtig is of donker van Kleur. Daar loopt van den Bek door het Oog cen 
breede zwarte Streek en daar boven is een fmal wit Streepje. De zyden van den 
Kop en Keel, beneden die Streek, zyn wit. Her agterfte vanden Kop, de Nek 
Rug en Dekveders boven de Staart, zyn blaauw of Leykleur, met donkere of zwar- 
tachtige Vlakken langs het midden der Vederen heen. De Borft is zwart, mer een 
kleine mengeling van Graauw. Op de Kruin des Kops is een helder geele Vlak. 
De zyden der Borft, onder de zwarte Baar, en-de Stuit, zyn insgelyks geel; de 
Veders der Wieken zwart met graauwachtige randen. De binnen zyden der Wie- 
ken zyn graauw. De tippen der Dekvederen en de Slagpennen naaft aan de Rug, 
zyn wit. - De Staart, die zwart is van boven, beftaat uit twaalf Pennen, gelyk in _ 
alle Vogeltjes van dit Geflagt, voor zo ver ik ze waargenomen heb: zynde de bin- 
nenfte Baarden van de drie buiteníte Vederen wederzyds met witte Vlakken gete- 
kend. De Buik , Schenkels en. Dekveders onder aan de Staart, zyn wit; doch 
met Zwart geplekt aan de zyden van Borft en Buik, De Pooten, Voeten en Klaau-, 
wen, zyn donker of zwartachtig. Brsf 
Het Wyfje verfchilt van het Mannetje daar in, dat het bruinachtig is op de Rug, 
Wieken en Staart, daar het Mannetje blaauw is of zwart, en dat ’er de zwarte 
Streek door het Oog aan ontbreekt, zo wel als het zwarte Merk op de Borft. 
In-alle andere opzigten komen zy overeen, Daar de Vederen van deeze Vogeltjes 
uitwaards wit zyn, Zyn zy zwart aan haare Donsachtige deelen, binnenwaards, by. 
de Schaften. : 
ie Zy 
«C° [Papilio Nymphalis Leda heeft de Ridder Lin- G}) Mufcicapa Aureo vertice, Mas & Foemina. Eow. 
NEUS deeze Kapel „genoemd en het onderfcheid van _4v. p. IL, p. 187. T. 298. Motacilla Coronata. LiNN. 
Mannetje en Wyfje, zyns oordeels, aangetoond. Zie Syt. Nat, XII, Gen, 114, Sp. 21, à 
Syt. Nat, XII. Gen. 23r, Sp. 15r.] dn 
