ad 5 
46 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
de onderzyde zyn alle de Wieken een weinig gewolkt met donkere Vläkjes en ieder 
Wiek heeft in % midden twee witte Vlakken, met een roodachtig boordzel, d 
… Myn verpligtende Vriend, de Heer HerNRY Baker, Lid der Kon. Societeit, 
voorzag my „met deeze, benevens de kleine Geel en. Zwarte Kapel, die op Plaat 
XCVI. zal volgen. Hy zeid, dat zy uit Zuid-Karolina overgebragt waren, Ik heb 
den Vogel nooit gezien, maar oordeelde de Tekening van den Heer BARTRAM 
zeer fraai, en kon aan derzelver naauwkeurigheid en echtheid geen twyfel (laan. Ik 
geloof dat geen der Onderwerpen van deeze Plaat ons tot nog toe oolt Zyn bekend _ 
„geweeft, 
bid 4 vont rote VE PE VR ERE en 
PRRP Dr En Ee: WEER ET DER HIE 
PA Ar Tee CV: 
De Wârm-Eeter (*) van Penfjlvanie en bet Wirginifch Boktorretje. 
De beide Afbeeldingen, op de Plaat; zyn onmiddelyk naar de Voorwerpen, Le- 
vensgrootte, getekend en gegraveerd. De Vogel fchynt een middelflag te zyn; 
tuffehen de Dunbekkigen en de Dikbekkigen, die Graanen eeten; als hebbende den 
Bek dikker dan de’ eerften maar dunner dan de laatften, 8 : 
Zyn Bek is taamelyk {cherp gepunt, aan de bovenzyde donker, maar Vleefch- 
kleurig aan de onderzyde. Van den hoek des Beks, door het Oog, loopt eene 
{malle zwarte Streep. Effen boven * zelve iseen. geelachtig en daar boven een 
zwart Boogje. Het overige van den Kop, Keel en Borft, is roodachtig geel ; 
welke Kleur allengs witachtig wordt en dus blyft, tot aan de onderzyde van de Staart, 
De geheele bovenzyde, Rug, Wieken en Staart; zyn van een donkere Olyfgroes 
ne Kleur; de binnenfte Dekveders van de Wieken geelachtig wit; de binnen. 
zyden der Slagpennen en de onderzyde van de Staart, ‘Afchgraauw: de Pooten en 
Voeten Vleefchkleurig. el jen î 
De geftalte van het Boktorrerje is uit de Afbeelding kenbaar. Het ís van een _ 
donkerbruine Kleur en heeft zyn naam van zyne twee lange Hoornen, die agter- 
waards ftrekken, gelyk die van een Bok. Het was gevonden door een Kuiper in 
Londen onder ’ klooven van een Stuk Virginifch Eikenhout, tot Pypeduigen. Het 
Stuk Houts, met het Infekt daar in leevende, werdt my in April 1758, door mynen 
verpligtenden Vriend, Joseen Amzrs, Lid der Kon. Societeit, gegeven. Het 
was toen eetende en maakte zynen voortgang door het Hout, waar uit het in July 
van * zelfde faar voortkwam door een Gaatje, dat het aan % end daar van hadt 
doorgeknaagd, gelyk op de Plaat is afgebeeld; alwaar ook, op zyde van het Stuk, 
de holligheid vertoond wordt, welke het in de vafte Eik gemaakt hadt. De opening, 
daar het in gekomen was, bevondt zig in het andere gedeelte des Houts en ftrookte 
“met de afgebeelde. Dit Torretje knaauwt het Hout in zyn volmaakte ftaat. Her 
Stof, dar ik in de holligheid vondt, vertoonde zig niet als Excrementen, maar als 
fyn Zaagzel of Gruis van Hout. Daar zyn veele verfchillende Soorten van dit Ge- 
flagt van Torretjes of Bokjes, die, zo ik geloof, allen Hout vreeten ({). 
De Heer James LEHMAN toonde my een Soort van Bokje, grooter dan dit, en 
van zeer fchoone Kleuren, ’ welk gevonden was in een vaft Stuk Mahony-Hout. 
Doktor Prr, van Mile-end, heeft de zelfde Soort als de myne, die levendig, in de 
ftaat 
C°) Vermivora. Epw. dv. II. p. 200. T. go. Diertje, dat niet aangroeit, zulke vafte Spyze te nut- 
> (1) [En ik geloof, dat zy geen van allen Hout ee- _tigen. Ook zyn de holligheden in het Hout grooten- 
ten, maar dat zy flegts het vermogen hebben, om deels niet door hun, maar door den Worm daar zy uit 
het Hout af te knaagen, tot dat zy een uitgang heb-, voortkomen , gemaakt. 
ben gevonden. Het ftrydt tegen de natuur van een 
