€ 
tamen fueum, fictitia, et incerta removens. Ampliabunt posteri, sive 
novis detectis, aut etiam quia diffusio exoticarum specierum condi- 
tionem agrestem, et sylvaticam adipiscentium, paulatim augebitur, vel 
quia fecunda Natura eam novis procreationibus augeat. Indigitabunt 
cives novos futuri botanici, neque cuncti advenas an familiares re- 
cipient. Auctorum libido, et in istis agendis perpetuo exercebitur. Dabo 
in calce Ordinum enumerationem illarum specierum, quas*alii an pyre- 
naeas receperunt et quas ego admittere nequivi. Venit in mentem 
Phaedri illud: * Periculum est credere, et non credere „. Me beatus qui 
unam vel alteram poterit Florae Pyrenaeae firmiter addere. Ex ista 
vero plantarum migratione, exoticarumve specierum mutua per orbem 
translatione, confusio exoritur, quae impedit quominus Geographia bo- 
tanica recte sciteque definiri possit ab iis, qui propria et peregrina 
cujuscunque soli ornamenta discernere non studuerunt. Forte aetates 
futurae nonnullas novissimas stirpes hue et illuc non amplius videbunt, 
sive quod immoderata pseudo-botanicorum, aut mercatorum manus eas 
perraras ad postremam in loco natali divellant, sive quod locus aut ex 
cultura, aut ex terribili aliqua permutatione mutetur. 
Fuerunt qui exoticas species consulto per Pyrenaeos disseminare 
tentarunt, ut de agro Narbonensi se fecisse mecum fatebatur Delile; 
de viciniis Ortler Loret; de collibus ad Pech David, et ad Toulouse 
Viollet; de ipsis Pyrenaeis speciebus circa Bagnères de Bigorre pro- 
jectis Philippe. Nonnullas addo notas sub Linaria parviflora. Non est 
certe philosophi Naturam adulterare, 
Regiones tres in Pyrenaeis habentur: oceanica , mediterranea, et 
utrinque alpina. Alpinis plantis procul dubio Helvetia praestat. Ditior, 
prae oceanica. regione est mediterranea; unde fit, quod Pyrenaeorum 
pars meridionalis, in qua longior, ut et calidior hujus regionis ex- 
tensio habetur locupletior, curiosior, gratiosior, sive expetitior botanico 
fiat. Opportune ad hoc conferatur St. Hil. Morph. vég. p. 335. Regio 
oceanica, vastior in Pyrenaeis septentrionalibus , comprehendit Can- 
tabriam totam, quae tam in septentrionali quam in meridionali parte 
degit. Reapse pars Gallica mihi prae Hispanica locupletior apparet, ra- 
tionemque percipere eredidi in climatis majori irregularitate illius partis 
quae Hispania sibi habet. Ista quum proximior sit regioni mediterra- 
neae, calorem aliquando vehementem cum pervicaci siccitate patitur; 
dum alioquin, nec frigus in ea mitius, nec pluviae interdum minores 
prae Pyrenaeis Cantabricis septentrionalibus. Difficile admodum est 
plantas extremis istis, tum caloris, vel frigoris, siccitatis, vel humidi- 
tatis, sese accomodare posse, unde fit, ut eae, quae extrema ista tolerare 
nequeunt, perditae eant. Ergo aequabilior clima Pyrenaeorum Canta- 
bricorum cum Gallia junetorum majorem plantarum sobolem alere mihi 
patuit, si excipis Cantabriae meridionalis extremam, et humiliorem 
partem, ad Bilbao, ubi non peculiares reperies pyrenaeas species 
praeter eas, quas mox indicabo, sed tantummodo nonnullas ex iis, 
quae per regionem mediterraneam facile obveniunt, veluti, Osyridem 
mediterraneam , Polygalam monspeliacam , ete. Non vidi in Pyrenaeis 
Cantabricis meridionalibus Myosotidem hispidam, Cicendiolam filiformem, | 
Cicendiolam | Vaillantü, Artemisiam crithmifoliam, Galium uliginosum, 
Galium aristatum, Astragalum bayonensem, Silenem bicolorem, Droseram 
intermediam, Hypericum linarifolium, Hibiscum roseum, Geranium En- 
