1 
dressi, Anemonem pavoninam, Caricem trinervem , Caricem E 
Scirpum parvulum, Picridium vulgare, Carducellum mitissimum, Puli- 
cariam odoram. 3 i 
Aliaeque plures species, quae facile obveniunt per Pyrenaeos Can- 
tabricos septentrionales, rarae autem in meridionalibus Csa , uti 
sunt Pinguicula lusitanica, Myosotis sicula, Erica botuliformis, ralium 
saratile, Arenaria montana , Silene. alsinoides srt Petrocoptis pyrenaea), 
Elodea palustris, Thalictrum minus, Scirpus multiculmis, Salmasia, vel 
Aira praecox, Lastraea montana, Ophioglossum lusitanicum, —— 
Gloriantur tamen de suis divitiis Pyrenaei Cantabrici meridionales 
etiam scilicet de speciebus peculiaribus, quae frustra per Pyrenaeos 
Cantabricos septentrionales investigarentur; hae sunt Quercus occiden- 
talis, Orobanche concolor, Scrophularia scorodoniaefolia, Cirsium oleraceum, 
Cirsium heterophyllum, Pimpinella cantabrica, Cytisus cantabricus, Sa- 
xifraga ladanifera , Lepidium Iberis, Anemone baldensis, Cyperus ve- 
getus, et maxime insignis Woodwardia radicans. Quae plantae divi- 
tiores ferme ostenderent Pyrenaeos Cantabricos meridionales prae sep- 
tentrionalibus, nisi illorum superficies extensior prae septentrionali , 
sive gallica parte esset, ideoque, considerata Pyrenaeorum Cantabri- 
corum gallicorum circumscriptione, eos ditiores declarare minime du- 
bitavi. Quocunque modo, non intelligitur qua ratione nonnullae species 
Galliae mediae, et occidentalis deficiant in Pyrenaeis Cantabrieis, 
maxime vero eae, quas in Lusitania vivere compertum habemus, ut 
Omphalodes linifolia, Erica lusitanica, Eryngium pusillum, Sphaerella 
pumila, (Airopsis globosa): et, ut videtur, etiam Ranunculus CAPNOSUS, 
Guss. , sive Lenormandi Schultz. 
Si quis desiderio flagraret studendi plantis Cantabricis, earumve exa- 
men in loco natali sibi poposceret, ego illi persuadere vellem, ut mare 
propius sese frequentius detinerit , quum statio maritima in hae re- 
gione ditior mihi prae remotis montibus pateat, in quibus parca ad- 
modum est specierum varietas. A mare, si ad monticulum quodeunque 
vergis, ibidem stirpes in remotioribus montibus Cantabricis obvias fa- 
cile reperies, demptis tantummodo nonnullis loca editiora dumtaxat 
incolentibus. Non novi speciem mediorum montium ad colles mare 
propter non reperiendam, adversa, si vis, a mare facie; siquidem aer 
Oceani plurimis reapse speciebus noxium, infestumque sit. 
Regio mediterranea (ut supra dixi) ditior est in Pyrenaeis meridio- 
nalibus, ubi plures mediterraneae species latius diffusae sunt, ad loca 
magis edita perveniunt, evolutioresque reperiuntur: et plures eis spe- 
ciales habentur, Florae Pyrenaeae, penes vulgum botanicorum decus; 
praesertim vero illae, quae mare propius degunt, ubi aer calidior, ma- 
 Bisque propitium est clima. 
.., Pars Pyrenaeorum media montes ed 
in illis plantae alpinae dictae vel m 
liares aliquae offenduntur, 
desiderantur, quamvis et ii 
influxus continuatus montium , 
betur, aliquam vmm exercere videtur, ut plantae subalpinae, et al- 
ntium catena centrali. Fateor tamen, 
isse montes mediocris excelsi- 
caéteris sejuneti sunt, aut eos dominantur, facilius 
