1 
lidiorij cam Lauro nobili, aliqua hine inde fragrans, et aromatica, sed 
rara obvenit stirps. At ubi attigeris mediterraneam regionem, et in 
ista calidiores partes, quae frutieum , herbarumve fragrantia, quae 
suavitas, quae major naturae divities, varietas et vis undique sese 
ostendit, odore, sapore, et vi praecellunt vegetabilia illic orientia, ut 
ingenio, solertia, virtute, temeritate, petulantia, et vitiis praestant ho- 
mines ilic degentes! 
Observationes meas de plantarum speciebus Pyrenaeis illo tempore 
aggressus sum (1836, et segs), quo anni tempestates aliquantulum 
retardatas omnes adulti novimus, Absumpsi ab annis 1857, et segs., 
quibus tempora ad pristinam normam reversa astrologi etiam solem- 
niter declararunt. 
Plantae undique vulgares praecociores quindecim dierum circiter 
sunt in regione mediterranea ubi Olea vivit, inque ejus humilioribus 
calidioribusve locis quidquam adhue magis. Si revera meridionales, 
tune ibidem pulehriores occurrunt; sin aliter, generatim macriores ap- 
parent. Primis solemnior calor propitius; postremis pluviae minus co- 
piosae, evaporatio praepropera, venti magis intensi, non sinunt amplam 
molem sumere huiuscemodi plantas ibidem obvias. Caeterum, in desi- 
gnando tempore florendi, et fructificandi plantarum, terminum medium 
indicare solummodo mens fuit. Loca saepe propitia occurrunt, in quibus 
aut plantae praecociores appareant, aut diutius perdurent sicuti alia 
in quibus, ex adverso, serius proveniant, et cito dispareant. 
Fuere qui plantas generatim cultas in hominum et animantium 
usum in illorum Floris commiscuerunt: plures eas omnino neglexerunt: 
pauci illas tantummodo indicarunt: hi mihi minus displicent. Sat hodie 
faetum putarem, si in calce Ordinum eae indicarentur plantae, quae 
speciatim aliqua parte coluntur, ita ut peculiarem ferme tribuant a- 
spectum , ut Polygonum Fagopyrum in Pyrenaeis septentrionalibus 
mediis ibidemve, et Panicum Milium, Linum sativum in Cantabria 
potissimum. 
De hybridis evidentioribus (nam et ego credo inter species legit- 
timas hodie putatas plures censeri plantas hybriditate exortas, quibus 
foecunditatis donum benigna impertivit Natura), de illis, dieo, omnino 
cum De Candolle sentio: * Il convient....... de ne les insérer que comme 
hors de rang dans la série régulière des végetaua , (Physiol. botg. p. 
719.: Cf. et Fries Summ. Veget. Scand. p. 182., Wimmer Salic. Eur. 
p. VIII., Asa Gray Intr. to Botan. (1858) p. 696., etc.) i 
In Ordinum seu Familiarum distributione Candolleum ducem po- 
tissime sequutus sum: mutavi tamen plura, sive aliorum, sive propria 
mente. Nullae exceptioni parcere, hoc idem foret ac totum vitiare me- 
thodum. Occurrunt dicotyledoneae plantae unicam cotyledonem emit- 
tentes, ex. gr. Carum Bulbocastanum, Biasolettia tuberosa, et quaedam 
aliae Umbelliferae. In studio Methodi Naturalis est semper difficilior, 
potiorve pars Studii botanici, in quam scienter, cauteque incumbendum 
est, ne dum res una componitur, altera pervertatur. Nam, ut jam dictum 
et repetitum est, non ad modum catenae, vel gradus metati, rerum 
naturalium distributio efficienda foret, sed reticulatim, ut Territorium 
in Mappa geographica! e 
Ita generum , et specierum series, iisdem difficultatibus circum- 
ventas, attentiori studio, et examini subjeci. pn 
