9. 
plerumque intueri, sed veluti inimicorum phalanges. Scio aliquos exti- 
tisse, inter quos acriorem Cosson citare libet, botanicos pyrenaeos ex- 
probrantes, eo quod plantas meeum Italo communiearunt. Quantum 
a Banksiana et a Lessertiana magnanimitate diversos! 
De specierum auctoribus, a denominatoribus distinguendis, et prae- 
ponendis, dixi in Dodecanthea mea (Florentiae 1850.) p. 18-20. n. 5. 
Synonyma nova plura adduxi; quaedam jam ab aliis proposita ite- 
rum reportavi, ut magis evulgarentur, magisque confirmarentur. Quae- 
dam dubia studiosorum inquisitioni, et illustrationi commendo. Vereor 
tamen, ne inter specierum Synonyma, non varietas, non forma, non 
lusus, aliquotius irrepserit, sed planta hybrida, defectu accuratae no- 
titiae. Ibridae plantarum etium legitimas proles simulantes in dies gi- 
gnuntur, et subdole sese diffundunt. Non semper verus est Comes, qui 
Comitis nomen circumfert. 
In eitandis auctoribus antiquis non semper extremo usus sum ri- 
gore, quia nec ips) editores eorum operum fuerunt, et lectiones variae, 
et distributiones diversae aliquando occurrunt ab aliis factae, ut de 
scriptis pro apocryphis habitis sileam. Neque ego, in tam versatili vita, 
eadem semper usus sum editione. Satis erit locum ita indieare, ut 
percipiatur, quae sit planta a. me evocata, de qua loquuti sunt Ho- 
merus, Hippocrates, Theophrastus, Dioscorides, Theocritus, Virgilius, 
Plinius, Varo, Columella, Palladius, Nicander, Galenus, etc.: quo- 
rum insuper editiones indieibus locupletissimis saepe donantur. Anti- 
quiora loca et ego quidem aliqua super ea, quae citavi, hine inde 
cognovi, sed non protuli, quia obscura, disputanda, et admodum 
incerta mihi sese offerebant: in omni re seibili controversias inutiles 
evitandas esse duco. Honorem antiquis scriptoribus libentissime red- 
dimus; sed reddimus ubi eos meruisse existimamus, ubi illustrationis, 
nee confusionis occasionem offerunt, et dum potiores, clarioresve non 
fraudantur. 
In prolatione porro librorum a renatis litteris editorum generatim 
paginam ubi figura inspicitur citare libuit. Auctores sive eorum plantas, 
non ab iis allata synonyma nec loca, neque eorum semper descrip- 
tiones, disquisitiones, et gerras comprehendere volui. Saepe verba a- 
liquid falsi, vel futilis praebuere: non mei est pro singulo eorum ca- 
pitulo inutilem dissertationem conscribere. Figuram evidentem, et 
plantam ab auctore expositam indico, nee amplius; quum non amplius 
dieere magis opportunum duxerim; eo magis adhuc dum auctores, 
sive iis proximiores, sive neoterici, rem ad ineudem revocarunt, et 
dilucidarunt. Nulla icon perfecta datur: nequit homo Naturam ad pilum 
et glandulam reddere. Plura figurarum menda corripui, pauca sub po- 
strema operis mei transeriptione exeepi. Nimia forte rejeci; alioquin 
suffragari species extenuantibus nolebam ; insuper in philosophorum 
contemptum incidere timui, celatorem humanum cum Divino Opifice 
certantem graviter reprehendi, quasi cansam suppeditans. 
Opportune commemoratur Senecae effatum: * Multum temporis ca- 
villatio eripuit, et captiosae disputationes, quae acumen irritum exer- 
cent 4. (Epist. 45). 
Nomina, et verborum orthographiam quo scivi, vel intellexi cor- 
rectius scripsi; et dum de nominibus specificis agebatur, auctores pri- 
mores citavi, etiam dum isti non eodem modo, vel iisdem prorsus 
