15 
tantum esse bona,... ...... quae aliquam ideam relativam revocant in men- 
tem. Vera enim scientia ideas congeneres nominibus relativis consignat ». 
Exerc. Phytol. Introd. p. XXXLIL, et cf. p. XLIV., ete. Subjungam 
Gaertner, « Nomina quaedam generica, vulgo recepta, partim ex neces- 
sitate, partim quaque alia de causa mutavimus: quando nempe exsoleta 
videbantur meliora, aut quando primis inventoribus... meritus debe- 
batur honos ». Fr. Sem. pl. Praef. p. 3-4 (innumer.) Smith, suscepta 
correctione de Daphne, perperam, indica dicta in odoram, ita effatus 
est: « Such corrections often make the ignorant complain of changes of 
names. It is much to be wished that botanists, whose authority ought to 
be decisive, would never give just cause for such complaints. Erroneous 
or bade names must and ought to be corrected. » Exot. botan. p. 91. 
Neque praetereunda, sine recordatione, sunt ea, quae et Smith seri- 
bebat ad Carneam, in litter. datis Norwich, 21 Mart. 1824., contra 
DC. Syst. Veget. edentem, quoad huius auctoris nominum pravitatem. 
Ibi hune damnat nominum prioritati omnino. concessisse, ita ut flocci 
faceret proprietatem , correctionem , doctorumve virorum observationes, 
contra imperitorum audaciam: deelarans, insuper, Candollei modum, 
quoad nomenclationis fundamenta, corruptissimum, seque propositi sui 
firmissimum. Cf. Mem. corresp. of Smith (1832), p. 514. Correctis fal- 
lacibus nominibus aliquibus, ita exclamavit Flügga: « Non opus erit ex- 
cusatione, quod, mihi temperavi ab appellatione, quae prorsus nihil cum 
re conjuncti habet ». Gramin. Monogr. (1810). p. 186. (sub Paspalo ele- 
ganti suo, n. 38.; cf. et p. 153. de suo Paspalo brevifolio, n. 21.) Opi- 
natus est DC. quidem, quod, « Un nom entierement nouveau est préfé- 
rable à un nom ancien appliqué mal-à-propos. » Théor. Elem. botq. ed. 
1. 8 189., ed. 2. 8 223., itemve ed. 3.; et nomen datum admitti de- 
bere dummodo, « qu'il ne péche contre les règles essentielles de la no- 
menclature. » lbid. ed. 1. $ 184, ed. 2. $ 218., ed. 3 (ed. fil. Alph.). 
Item nomina specifica falsa mutanda esse censebat DC., cf. opus citat. 
ed. 1. $ 200., ed. 2, 3. $ 234.5; et filius Alph. exclamavit: « Lorsque 
les noms des plantes ont pour effet de propager des erreurs, il faut bien y 
renoncer ». DC. Alph. Sur le nom et l'origine du Crain (Cochlearia rustica 
Dioser. Lamk), appelé improprement Armoracia, et Crain de Bretagne, 
in Bibl. Univ. Genève. T. 18. (1851). p. 155 cf. etiam DC. Alph. Introd. 
Etud. boty. T. 2. p. 12., et p. 16., quamvis res obvias reputat. De Spar- 
ganio fluitante Fr. graviter dixit Beurling, Pl. vase. cotyled. Scandin. p. 5. 
n. 30, « Nomen a forma normali erecta repudiatum » . Ile idem, qui de Sparg. 
natante Fr. varietate natante declaravit, ipsam « nomen merito recusare. 
Praelato cum Du Roi nomini Pini Abietis, pro Ab. pectinata DC., sequen- 
tem adjecit observationem Endlicher: « Nomenclaturam Linnaeanam in 
Abiete et Picea, praeeuntibus du Roi, et Link (adde etiam Targioni Ott.) 
tandem repudiavi, ridiculum putans contra communem latine loquentibus 
consensum magni viri errorem pertinaci stultitia velle conservare », ad- 
dens ex Jacquin (N. I.) Scheda: Optarem nomina ista mutari, ne nos 
Botanici rusticis, et venatoribus ridiculi videamur, quod et mihi jam 
contigit ». Syn. Conifer. p. 98. Nomina generica mutentur, quare ple- 
risque Europaeis vi» pronuntiari possunt (plura anglica, polonica, ger- 
manica, gallica, rossica). Link Phil. bot. ed. 1. (1824.) p. 438. Lin- 
naeus ipse, quum videret se nomina quaedam generica e minus dignis 
hominibus suscepisse, sententiam appellabat: « Si me tam splendidum 
